kaucja – Wikisłownik, wolny słownik wielojęzyczny (original) (raw)
Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego
wymowa:
IPA: [ˈkawt͡sʲja], AS: [kau̯cʹi ̯a], zjawiska fonetyczne: zmięk.• u → ł ⓘ
znaczenia:
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) praw. suma pieniężna złożona jako gwarancja dotrzymania zobowiązania[1]
(1.1)
przykłady:
(1.1) Jan wpłacił za mnie kaucję.
składnia:
synonimy:
(1.1) zastaw, wadium, poręczenie, poręka, gwarancja
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
tłumaczenia:
- angielski: (1.1) bail, deposit
- czeski: (1.1) kauce ż
- duński: (1.1) kaution w, pant w/n
- estoński: (1.1) kautsjon, tagatis
- francuski: (1.1) caution ż
- hiszpański: (1.1) fianza ż
- kataloński: (1.1) fiança ż
- łaciński: (1.1) cautio ż, pignus n
- nowogrecki: (1.1) εγγύηση ż, ενέχυρο n
- rosyjski: (1.1) залог m
- słowacki: (1.1) kaucia
- węgierski: (1.1) kaució
źródła: