kiecka – Wikisłownik, wolny słownik wielojęzyczny (original) (raw)

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego

wymowa:

ⓘ, IPA: [ˈcɛt͡ska], AS: [ḱecka], zjawiska fonetyczne: zmięk.

znaczenia:

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) pot. sukienka[1]

(1.2) gw. (Górny Śląsk) spódnica[2]

odmiana:

(1.1-2)

przykłady:

(1.1) Dziewczyny pokazały się na balu w takich samych kieckach.

składnia:

kolokacje:

synonimy:

(1.1) sukienka; gw. (Górny Śląsk) kecka[2]

(1.2) spódnica; gw. (Górny Śląsk) kecka[2]

antonimy:

hiperonimy:

hiponimy:

holonimy:

meronimy:

wyrazy pokrewne:

rzecz.

zgrub. kieca ż

związki frazeologiczne:

etymologia:

niem.[3]

uwagi:

na Górnym Śląsku używane w obu znaczeniach („sukienka” i „spódnica”)[2]

tłumaczenia:

(1.1) zobacz listę tłumaczeń w haśle: sukienka

(1.2) zobacz listę tłumaczeń w haśle: spódnica

źródła:

1. ↑ Uniwersalny słownik języka polskiego, Stanisław Dubisz (red.), Elżbieta Sobol (red.), t. 1–4, Wydawnictwo Naukowe PWN, Warszawa 2003, ISBN 978-83-01-13868-4.
2. 1 2 3 4 Bożena Cząstka-Szymon, Jerzy Ludwig, Helena Synowiec, Mały słownik gwary Górnego Śląska, cz. 1, LEKSEM, Katowice 1999, ISBN 83-910773-07, s. 83.
3. ↑ Zenon Klemensiewicz, Historia języka polskiego, PWN, Warszawa 2002, s. 137.