kielich – Wikisłownik, wolny słownik wielojęzyczny (original) (raw)

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego

kielichy (1.1)

kielich (1.2)

kielich (1.3) pomidora

wymowa:

IPA: [ˈcɛlʲix], AS: [ḱelʹiχ], zjawiska fonetyczne: zmięk. ⓘ

znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

(1.1) naczynie do picia z czarką na smukłej nóżce; zob. też kielich (naczynie) w Wikipedii

(1.2) pot. korona niektórych kwiatów przypominająca kielich (1.1)

(1.3) bot. listki okalające kwiat, a później również owoc; zob. też kielich (botanika) w Wikipedii

(1.4) techn. nieco rozszerzony koniec rury, w który można włożyć inną rurę

(1.5) med. jeden z elementów anatomicznych budowy nerki

odmiana:

(1.1-5)

przykłady:

(1.1) Na dnie kielicha zostało jeszcze trochę wina.

(1.2) Bąk wlazł do kielicha i zaczął opijać się nektarem.

składnia:

kolokacje:

(1.1) kielich mszalny

(1.2) kielich kwiatowy

synonimy:

antonimy:

hiperonimy:

(1.1) naczynie

hiponimy:

holonimy:

meronimy:

wyrazy pokrewne:

rzecz. kielichowiec m, kielichowcowate nmos, kielichowate nmos

zdrobn. kieliszek m

przym. kielichowy, kielichowaty, kielichowcowaty, kieliszkowaty

przysł. kielichowato

związki frazeologiczne:

kielich goryczy

etymologia:

niem. Kelch < łac. calix[1] < gr. κάλυξ

uwagi:

zob. też kielich w Wikipedii

tłumaczenia:

• angielski: (1.1) goblet, cup, rel. chalice
• cerkiewnosłowiański: (1.1) фїалъ m
• czeski: (1.1) kalich m
• esperanto: (1.1) kaliko
• francuski: (1.1) calice m
• jidysz: (1.1) בעכער m (becher)
• kataloński: (1.1) calze m
• łaciński: (1.1) calix m
• niemiecki: (1.1) Kelch m
• nowopruski: (1.1) kēlks m
• rosyjski: (1.1) ку́бок m; (1.3) ча́шечка ż; (1.5) ча́шечка ż
• ukraiński: (1.1) келих m, кубок m
• wilamowski: (1.1) kełłyjh́ m, kełich m, kełih m, kjełih m
• włoski: (1.1) calice m

źródła:

1. ↑ Hasło „kielich” w: Słownik języka polskiego pod redakcją Witolda Doroszewskiego, Wydawnictwo Naukowe PWN.