klaun – Wikisłownik, wolny słownik wielojęzyczny (original) (raw)

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego

klaun (1.1)

wymowa:

IPA: [klawn], AS: [klau̯n], zjawiska fonetyczne: u → ł

ⓘ

znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

(1.1) komik cyrkowy[1]

(1.2) osoba zachowująca się niepoważnie

odmiana:

(1.1)

przykłady:

(1.1) Po występie niemieckiego klauna na arenie pojawił się słowacki żongler.

składnia:

kolokacje:

synonimy:

antonimy:

hiperonimy:

hiponimy:

holonimy:

meronimy:

wyrazy pokrewne:

rzecz. klaunada ż, klaunowanie n

czas. klaunować ndk.

przym. klaunowski

związki frazeologiczne:

etymologia:

ang. clown

uwagi:

inna pisownia: clown, klown

tłumaczenia:

(1.1) zobacz listę tłumaczeń w haśle: klown

źródła:

1. ↑ Hasło „klown” w: Słownik języka polskiego, Wydawnictwo Naukowe PWN.

klaun (1.1)

wymowa:

znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męski żywotny

(1.1) klaun

odmiana:

(1.1)

przykłady:

składnia:

kolokacje:

synonimy:

antonimy:

hiperonimy:

hiponimy:

holonimy:

meronimy:

wyrazy pokrewne:

związki frazeologiczne:

etymologia:

ang. clown

uwagi:

źródła:

klaun (1.1)

wymowa:

znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męski żywotny

(1.1) klaun

odmiana:

przykłady:

składnia:

kolokacje:

synonimy:

antonimy:

hiperonimy:

hiponimy:

holonimy:

meronimy:

wyrazy pokrewne:

rzecz. klaunovstvo n

przym. klaunovský

przysł. klaunovsky

związki frazeologiczne:

etymologia:

ang. clown

uwagi:

źródła: