kolba – Wikisłownik, wolny słownik wielojęzyczny (original) (raw)

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego

kolba (1.1)

kolby (1.1) kukurydzy

kolby (1.2)

kolba (1.3)

wymowa:

IPA: [ˈkɔlba], AS: [kolba] ⓘ

znaczenia:

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) bot. rodzaj kwiatostanu i owocostanu; zob. też kolba (botanika) w Wikipedii

(1.2) techn. chem. szklane naczynie laboratoryjne z szyjką; zob. też kolba (chemia) w Wikipedii

(1.3) wojsk. uchwyt broni strzeleckiej; zob. też kolba (broń) w Wikipedii

(1.4) techn. uchwyt narzędzia podobny do kolby (1.3) pistoletu

(1.5) stpol. turniej[1]

(1.6) więz. nos[2]

odmiana:

(1.1-5)

przykłady:

(1.2) Chemik mieszał w kolbie jakiś kolorowy roztwór.

składnia:

kolokacje:

(1.1) kolba kukurydzy

(1.2) kolba destylacyjna / reakcyjna

(1.3) kolba pistoletu / karabinu / strzelby

(1.4) kolba lutownicy

synonimy:

(1.1) kaczan

(1.4) uchwyt pistoletowy

antonimy:

hiperonimy:

(1.1) kwiatostan, owocostan

(1.2) naczynie

(1.3) rękojeść, uchwyt

(1.4) rękojeść, uchwyt

hiponimy:

holonimy:

meronimy:

wyrazy pokrewne:

przym. kolbowy, kolbowaty

związki frazeologiczne:

etymologia:

uwagi:

zob. też kolba w Wikipedii

tłumaczenia:

(1.6) zobacz listę tłumaczeń w haśle: nos

• angielski: (1.1) spadix; (1.2) flask; (1.3) butt, gunstock
• arabski: (1.2) دورق
• baskijski: (1.2) matraze
• bułgarski: (1.2) колба ż; (1.3) приклад m
• duński: (1.1) kolbe w; (1.2) kolbe w; (1.3) kolbe w
• francuski: (1.1) épi m, spadice m; (1.2) ampoule ż, ballon m; (1.3) crosse ż
• hiszpański: (1.1) mazorca ż, panoja ż; (1.2) matraz m; (1.3) culata ż
• łaciński: (1.1) spadix
• rosyjski: (1.1) початок m; (1.2) колба ż; (1.3) приклад m
• ukraiński: (1.1) качан m
• włoski: (1.1) pannocchia ż (kukurydzy); (1.2) matraccio m; (1.3) calcio m

źródła:

1. ↑ Henryk Gaertner, Gramatyka współczesnego języka polskiego. Część III, 1. Słowotwórstwo, Książnica – Atlas, Warszawa – Lwów 1934, s. 248.
2. ↑ Danuta Buttler, O wzajemnym oddziaływaniu terminologii i słownictwa technicznego. Determinologizacja wyrazów z leksyki specjalnej, „Poradnik Językowy” nr 3/1979, s. 131.

wymowa:

znaczenia:

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) wojsk. kolba[1]

odmiana:

przykłady:

składnia:

kolokacje:

synonimy:

antonimy:

hiperonimy:

hiponimy:

holonimy:

meronimy:

wyrazy pokrewne:

związki frazeologiczne:

etymologia:

uwagi:

źródła:

1. ↑ Zofia Jurczak-Trojan, Halina Mieczkowska, Elżbieta Orwińska, Maryla Papierz, Słownik słowacko-polski, t. I, A-Ô, TAiWPN Universitas, Kraków 2005, ISBN 83-242-0569-1, s. 322.