koleżanka – Wikisłownik, wolny słownik wielojęzyczny (original) (raw)
Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego
wymowa:
IPA: [ˌkɔlɛˈʒãnka], AS: [koležãnka], zjawiska fonetyczne: nazal.• -nk- • akc. pob. ⓘ
znaczenia:
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) towarzyszka nauki lub zabawy
(1.2) towarzyszka pracy
(1.1-2)
przykłady:
(1.1) Adelajda to imię mojej najlepszej koleżanki.
składnia:
synonimy:
(1.1-2) znajoma, kumpelka, kumpela, reg. śl. kamaradka
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. koleś m, koleżeństwo n, kolegowanie n
czas. kolegować się, kolegować
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
tłumaczenia:
dla języków niewyróżniających tu formy żeńskiej zobacz listę tłumaczeń w haśle: kolega
- arabski: (1.1) زميلة (1.2), زميلة
- białoruski: (1.2) калега ż
- czeski: (1.2) kolegyně ż, kamarádka ż
- duński: (1.1) veninde w
- francuski: (1.1) copine ż; (1.2) copine ż
- hindi: (1.1) सहेली ż (sahelī)
- kaszubski: (1.1) drëszka ż
- kataloński: (1.1) col·lega ż; (1.2) col·lega ż
- niemiecki: (1.1) Freundin ż; (1.2) Kollegin ż
- polski język migowy:
- słowacki: (1.1) kolegyňa ż
- włoski: (1.2) collega ż
źródła: