kompletny – Wikisłownik, wolny słownik wielojęzyczny (original) (raw)

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego

wymowa:

IPA: [kɔ̃mˈplɛtnɨ], AS: [kõmpletny], zjawiska fonetyczne: nazal.

znaczenia:

przymiotnik

(1.1) cały, będący w komplecie

(1.2) całkowity, zupełny

odmiana:

(1.1-2)

przykłady:

(1.2) Próba zainteresowania mieszkańców dzielnicy kulturą i sztuką skończyła się kompletnym fiaskiem.

składnia:

kolokacje:

(1.1) kompletny zestaw

(1.2) kompletna bzdura

synonimy:

antonimy:

(1.1) niekompletny, niecały

hiperonimy:

hiponimy:

holonimy:

meronimy:

wyrazy pokrewne:

rzecz. kompletność ż, komplet m, komplecik m, kompletowanie n, skompletowanie n

czas. kompletować ndk., skompletować dk.

przysł. kompletnie

związki frazeologiczne:

etymologia:

uwagi:

tłumaczenia:

źródła: