kompletny – Wikisłownik, wolny słownik wielojęzyczny (original) (raw)
Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego
wymowa:
IPA: [kɔ̃mˈplɛtnɨ], AS: [kõmpletny], zjawiska fonetyczne: nazal. ⓘ
znaczenia:
przymiotnik
(1.1) cały, będący w komplecie
(1.1-2)
przykłady:
(1.2) Próba zainteresowania mieszkańców dzielnicy kulturą i sztuką skończyła się kompletnym fiaskiem.
składnia:
(1.1) kompletny zestaw
(1.2) kompletna bzdura
synonimy:
antonimy:
(1.1) niekompletny, niecały
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. kompletność ż, komplet m, komplecik m, kompletowanie n, skompletowanie n
czas. kompletować ndk., skompletować dk.
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
tłumaczenia:
- angielski: (1.1) complete, utter
- arabski: (1.1) كامل, تمام, صحيح
- białoruski: (1.1) камплектны
- bułgarski: (1.1) комплектен
- duński: (1.1) komplet; (1.2) komplet
- esperanto: (1.1) kompleta, senmanka; (1.2) kompleta, senmanka
- hiszpański: (1.1) completo
- kataloński: (1.1) complet
- niemiecki: (1.1) komplett
- rosyjski: (1.1) комплектный
- sanskryt: (1.1) अखण्ड; (1.2) अखण्ड
- szwedzki: (1.1) komplett; (1.2) komplett
- ukraiński: (1.1) комплектний
- włoski: (1.1) completo
źródła: