kopalnia – Wikisłownik, wolny słownik wielojęzyczny (original) (raw)

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego

kopalnia (1.1)

kopalnia (1.1)

wymowa:

IPA: [kɔˈpalʲɲa], AS: [kopalʹńa], zjawiska fonetyczne: zmięk.• -ni… ⓘ

znaczenia:

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) górn. zakład górniczy zajmujący się wydobyciem kopalin; zob. też kopalnia w Wikipedii

(1.2) przen. skarbnica np. wiedzy

odmiana:

(1.1-2)

przykłady:

(1.1) Ta kopalnia grozi zawaleniem.

składnia:

kolokacje:

(1.1) kopalnia soli / węgla / węgla kamiennego / węgla brunatnego / diamentów / wapienia • kopalnia odkrywkowa

(1.2) kopalnia mądrości życiowych / wiedzy / pomysłów

synonimy:

(1.1) daw. mina, rudnik; gw. (Górny Śląsk) hawiernia, gruba; gw. (Śląsk Cieszyński) szachta

antonimy:

hiperonimy:

hiponimy:

holonimy:

meronimy:

wyrazy pokrewne:

rzecz. kopacz mos/mzw, koparka ż, kopanie n, wykopanie n

czas. kopać ndk., wykopać dk., zakopać dk.

przym. kopalniany, wokółkopalniany, przykopalniany

związki frazeologiczne:

(1.2) kopalnia złota

etymologia:

(1.1) pol. kopać + -alnia

(1.2) neosemantyzm od (1.1)

uwagi:

tłumaczenia:

• angielski: (1.1) mine
• arabski: (1.1) منجم
• bułgarski: (1.1) мина ż, рудник m, рудница ż; (1.2) рудник m, рудница ż
• chorwacki: (1.1) rudnik m
• czeski: (1.1) důl m
• dolnołużycki: (1.1) pódkopy lm
• duński: (1.1) mine w
• esperanto: (1.1) minejo
• fiński: (1.1) kaivos
• francuski: (1.1) mine
• gudźarati: (1.1) ખાણ n (khāṇa)
• hiszpański: (1.1) mina ż
• islandzki: (1.1) náma ż
• jidysz: (1.1) גרוב ż (grub)
• maltański: (1.1) minjiera ż
• niderlandzki: (1.1) mijn ż
• niemiecki: (1.1) Bergwerk n, Grube ż
• nowogrecki: (1.1) ορυχείο n, μεταλλείο n
• pali: (1.1) ākara m
• rosyjski: (1.1) шахта ż; (1.2) неиссякаемый источник
• słowacki: (1.1) baňa ż
• szwedzki: (1.1) gruva w
• ukraiński: (1.1) шахта ż, копальня ż
• węgierski: (1.1) bánya
• włoski: (1.1) miniera ż

źródła:

1. ↑ Nowy słownik poprawnej polszczyzny PWN, Andrzej Markowski (red.), Wydawnictwo Naukowe PWN, Warszawa 2000, ISBN 978-83-01-13111-1, s. 359.
2. ↑ Jan Miodek, Słownik ojczyzny polszczyzny. Wyd. Europa, Wrocław 2005, s. 334. ISBN 83-7407-033-1
3. ↑ T. Scheer, Variation is in the lexicon: yer-based and epenthetic vowel-zero alternations in Polish. Sound, Structure and Sense. Studies in Memory of Edmund Gussmann, Lublin 2012, Wydawnictwo KUL, s. 631-672.