kraj – Wikisłownik, wolny słownik wielojęzyczny (original) (raw)

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego

Podobna pisownia: kraj.

wymowa:

ⓘ, IPA: [kraj], AS: [krai ̯]

ⓘ

znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

(1.1) geogr. kraina, obszar geograficzny; zob. też kraj w Wikipedii

(1.2) geogr. adm. polit. jednostka administracyjna w niektórych państwach (Czechy, Słowacja)

(1.3) państwo (obszar państwa)

(1.4) kraniec, koniec

_czasownik, forma fleksyjna

(2.1) 2. os. lp rozk. od: krajać

odmiana:

(1)

przykłady:

(1.1) W czasach zaborów obszar Polski był nazywany Krajem Przywiślańskim.

(1.3) Przez jakie kraje przejeżdżaliście w drodze na urlop?

(1.4) Kraj tej sukni jest bardzo poszarpany.

(2.1) Kraj równo, nie rób takich zygzaków!

składnia:

kolokacje:

(1.2) kraj morawsko-śląski

(1.3) rodzinny / ojczysty / obcy kraj • jeździć po całym kraju • Kraj Basków • Kraj Sudetów • Kraj Warty • Kraj Rad

synonimy:

(1.1) państwo

(1.2) kraina, region

(1.3) województwo, okręg, region

antonimy:

hiperonimy:

hiponimy:

holonimy:

meronimy:

wyrazy pokrewne:

(1.1) rzecz. kraina ż, krajobraz m, krajan m

(1.3) przym. krajowy, wewnątrzkrajowy; rzecz. krajowiec m

(1.4) czas. krajać

związki frazeologiczne:

(1.1) ciepłe kraje • kraj mlekiem i miodem płynący

(1.4) kraj świata • moja chata z kraja

etymologia:

(1.1) prasł. *krajь[1]

(1.3) z (1.1)

(1.4) pol. krajać

uwagi:

Dopuszczalna jest także pisownia dużą literą (Kraj), jeśli piszący chce uwypuklić swój szacunek.[2]

tłumaczenia:

(1.3) zobacz listę tłumaczeń w haśle: państwo

• afrykanerski: (1.1) land
• albański: (1.3) shtet
• amharski: (1.1) አገር
• angielski: (1.1) country; (1.3) country
• arabski: (1.1) دولة ż, ولاية ż, بلد, بلاد
• bułgarski: (1.1) страна ż, край m; (1.3) държава, страна
• chiński standardowy: (1.1) 国 (guó); (1.3) 国家 (guójiā)
• czeczeński: (1.3) мохк; (1.4) дист
• czeski: (1.2) kraj m; (1.3) stát m
• duński: (1.1) land n, rige n; (1.3) land n, rige n
• esperanto: (1) lando
• francuski: (1.1) pays m; (1.3) pays m
• hawajski: (1.1) honua
• hebrajski: (1.1) ארץ ż (erec); (1.3) ארץ ż (erec)
• hiszpański: (1.1) país m
• inuktitut: (1.1) ᓄᓇ
• islandzki: (1.1) land n; (1.3) land n
• jidysz: (1.1) לאַנד n (land); (1.3) לאַנד n (land)
• karaimski: (1.1) йэр
• koreański: (1.1) 나라, 국가; (1.3) 나라, 국가
• niderlandzki: (1.1) land n; (1.3) land n
• niemiecki: (1.1) Land n; (1.3) Staat m, Land n
• nowogrecki: (1.1) χώρα; (1.3) χώρα
• nowopruski: (1.1) tautā ż, tāutā ż; (1.2) tautā ż, tāutā ż; (1.3) tautā ż, tāutā ż
• ormiański: (1.1) երկիր, աշխարհ
• rosyjski: (1.1) край m, страна ż; (1.3) страна ż, край m, государство n; (1.4) край m
• słowacki: (1.1) kraj m; (1.2) kraj m; (1.3) štát m
• staroangielski: (1.1) land n; (1.2) land n
• staropruski: (1.1) tauto ż; (1.2) tauto ż; (1.3) tauto ż
• szan: (1.1) မိူင်း
• szwedzki: (1.1) land n; (1.3) rike n, land n
• tahitański: (1.1) fenua
• tuvalu: (1.1) fenua
• ukraiński: (1.1) край m; (1.3) краї́на ż; (1.4) край m
• węgierski: (1.1) ország; (1.3) ország
• wilamowski: łaond n, łand n
• włoski: (1.1) paese, terra; (1.3) stato

źródła:

zapisy w ortografiach alternatywnych:

wymowa:

znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męski

(1.1) koniec

(1.2) okolica, strona

(1.3) kraina, kraj

odmiana:

(1)

przykłady:

(1.1) Borio sam se do kraja. → Walczyłem do końca.

(1.2) U mom kraju svi me znaju. → W moich stronach wszyscy mnie znają.

(1.3) Ptice su već otišle u tople krajeve. → Ptaki odleciały już do ciepłych krajów.

składnia:

kolokacje:

synonimy:

(1.1) završetak

antonimy:

(1.1) početak

hiperonimy:

hiponimy:

holonimy:

meronimy:

wyrazy pokrewne:

związki frazeologiczne:

etymologia:

uwagi:

(1.3) por. zemlja

źródła:

wymowa:

ⓘ

znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męski nieżywotny

(1.1) brzeg, skraj, krawędź

(1.2) kraj, kraina

(1.3) województwo, okręg

odmiana:

(1.1-3)

przykłady:

składnia:

kolokacje:

synonimy:

antonimy:

hiperonimy:

hiponimy:

holonimy:

meronimy:

wyrazy pokrewne:

związki frazeologiczne:

etymologia:

uwagi:

źródła:

wymowa:

znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męski

(1.1) brzeg, skraj, kraj[1]

(1.2) kraina, kraj[1]

(1.3) adm. kraj (jednostka administracyjna w Słowacji)[1]

(1.4) ojczyzna (w języku emigrantów)[1]

odmiana:

przykłady:

składnia:

kolokacje:

(1.1) kraj stola

(1.2) úrodný / hornatý / malebný kraj

synonimy:

antonimy:

hiperonimy:

hiponimy:

holonimy:

meronimy:

wyrazy pokrewne:

przym. krajový

związki frazeologiczne:

etymologia:

uwagi:

źródła:

1. 1 2 3 4 Zofia Jurczak-Trojan, Halina Mieczkowska, Elżbieta Orwińska, Maryla Papierz, Słownik słowacko-polski, t. I, A-Ô, TAiWPN Universitas, Kraków 2005, ISBN 83-242-0569-1, s. 338.