kreska – Wikisłownik, wolny słownik wielojęzyczny (original) (raw)

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego

kreska (1.1)

wymowa:

IPA: [ˈkrɛska], AS: [kreska] ⓘ

homofon: krezka

znaczenia:

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) zwykle cienka i krótka linia, niekoniecznie prosta; zob. kresa

(1.2) pot. eduk. znak graficzny pełniący różne funkcje w języku pisanym, np. myślnik, dywiz, oznaczenie miękkości spółgłoski

(1.3) slang. porcja narkotyku w proszku rozłożona na płaskiej powierzchni w cienką linię w celu wciągnięcia jej przez nos

(1.4) pozioma linia na podziałce przyrządów mierniczych, oznaczająca odcinek skali

(1.5) szt. sposób rysowania charakterystyczny dla danego rysownika

(1.6) mar. dłuższy sygnał w alfabecie Morse'a

(1.7) gw. (Małopolska) obwódka u kapelusza[1]

odmiana:

(1.1-7)

przykłady:

(1.2) Zapomniałeś o kresce nad „s” w wyrazie „święto”.

(1.3) Mam świetny towar, masz ochotę wciągnąć kreskę?

(1.5) Wszędzie rozpoznam jego kreskę.

składnia:

kolokacje:

(1.3) wciągnąć kreskę

(1.5) mistrzowska kreska • zdecydowana / subtelna kreska

synonimy:

(1.1) przest. kryska; gw. (Śląsk Cieszyński) piska

antonimy:

hiperonimy:

hiponimy:

holonimy:

meronimy:

wyrazy pokrewne:

rzecz. kreskówka ż, kreskowanie n, zakreskowanie n, kreślenie n, zakreślenie n, zakreślenie n, wykreślanie n, wykreślenie n, skreślanie n, skreślenie n, kreślarz m, kreślarka ż, kreślarstwo n, wykres m

zdrobn. kreseczka ż

zgrub. krecha ż, reg. krycha ż

czas. kreskować ndk., zakreskować dk., kreślić ndk., zakreślać ndk., zakreślić dk., wykreślić dk., skreślać ndk., skreślić dk.

przym. kreskowy, kreślarski, wykreślny, kreskówkowy

tem. słow. -kreślny

związki frazeologiczne:

gruba kreska • polityka grubej kreski • na kreskę • być pod kreską • mieć u kogoś kreskę • mieć kilka kresek gorączki

etymologia:

pol. kresa

uwagi:

tłumaczenia:

• albański: (1.1) vizë ż
• angielski: (1.1) stroke; (1.2) myślnik: dash, ukośnik: slash, backslash, łącznik: hyphen; (1.4) mark, graduation; (1.6) dash
• arabski: (1.1) خط
• chiński standardowy: (1.1) 笔 (bǐ)
• duński: (1.1) streg w; (1.2) streg w; (1.3) streg w; (1.4) streg w; (1.5) streg w
• esperanto: (1.1) streko
• kazachski: (1.1) сызық
• niemiecki: (1.1) Strich m; (1.2) Strich m, Häkchen n
• norweski (bokmål): (1.1) strek m
• norweski (nynorsk): (1.1) strek m/n
• nowogrecki: (1.1) γραμμή ż; (1.2) παύλα ż; (1.6) παύλα ż
• rosyjski: (1.1) штрих m; (1.2) чёрточка ż; (1.4) чёрточка ż; (1.5) черта ż; (1.6) тире n
• szwedzki: (1.1) streck w
• ukraiński: (1.1) ри́ска ż
• wilamowski: (1.1) śtryjh́ m, śtrejch m; (1.2) śtryjh́ m, śtrejch m

źródła:

1. ↑ Jan Karłowicz, Słownik gwar polskich, t. 2, F-K, Akademia Umiejętności, Kraków 1901, s. 475.