krzykliwy – Wikisłownik, wolny słownik wielojęzyczny (original) (raw)

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego

wymowa:

IPA: [kʃɨkˈlʲivɨ], AS: [kšyklʹivy], zjawiska fonetyczne: zmięk.• utr. dźw.

ⓘ

znaczenia:

przymiotnik

(1.1) o człowieku skłonny do krzyku, do krzyczenia

(1.2) o zwierzęciu wydający donośne odgłosy

(1.3) o kolorze, barwie, ozdobie jaskrawy, zwracający uwagę swoją jaskrawością

odmiana:

(1.1-3)

przykłady:

(1.3) Ilekroć na przykład wchodziła do pokoju sypialnego, zawsze już na samym progu odpychał ją krzykliwy luksus ogromnego tapczanu, szerokiej szafy, miękkich foteli i kutego żyrandola[1].

składnia:

kolokacje:

(1.2) łabędź krzykliwy • orlik krzykliwy • żaba krzykliwa

synonimy:

(1.1) wrzaskliwy, jazgotliwy

(1.3) agresywny, jaskrawy, ostry, soczysty, intensywny, wściekły, papuzi, zjadliwy

antonimy:

hiperonimy:

hiponimy:

holonimy:

meronimy:

wyrazy pokrewne:

rzecz. krzyk m, krzykliwość ż, krzykacz m, krzyczenie n

czas. krzyczeć ndk., krzyknąć dk.

przysł. krzykliwie

związki frazeologiczne:

etymologia:

uwagi:

tłumaczenia:

• angielski: (1.1) clamorous; (1.3) garish, blatant, lurid, florid
• białoruski: (1.1) крыклівы
• czeski: (1.1) ukřičený
• duński: (1.3) skrigende
• esperanto: (1.1) kriema
• francuski: (1.1) tapageur; (1.3) tapageur
• hiszpański: (1.1) chillón, escandaloso
• jidysz: (1.1) שרײַיִק (szrajik)
• rosyjski: (1.1) крикливый
• szwedzki: (1.1) skrikig, skränig, gapig
• turecki: (1.1) sesli, gürültülü; (1.2) gürültülü, sesli; (1.3) çiğ
• ukraiński: (1.1) крикливий; (1.3) крикливий
• włoski: (1.3) sgargiante

źródła:

1. ↑ Jerzy Andrzejewski, Popiół i diament, 1948, Narodowy Korpus Języka Polskiego.