kula – Wikisłownik, wolny słownik wielojęzyczny (original) (raw)
Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego
kula (1.2)
kule (1.3) armatnie
kule (1.3)
kula (1.4)
kula (1.6) ziemska
wymowa:
znaczenia:
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) geom. abstrakcyjna bryła utworzona z wszystkich punktów, których odległość od pewnego ustalonego punktu jest nie większa od pewnej ustalonej liczby; zob. też kula w Wikipedii
(1.2) każdy przedmiot o kształcie zbliżonym do kuli (1.1)
(1.3) wojsk. pocisk z broni palnej
(1.4) med. rodzaj laski do wysokości pachy ułatwiająca chodzenie inwalidzie; zob. też kula (rehabilitacja) w Wikipedii
(1.5) sport. sprzęt lekkoatletyczny używany w konkurencji pchnięcia kulą
(1.6) fiz. astr. ciało niebieskie w kształcie zbliżonym do kuli (1.1)
(1.8) etn. rytuał polegający na okrężnej wymianie przedmiotów o znaczeniu symboliczno-obrzędowym; zob. też kula (rytuał) w Wikipedii
(1.10) pot. anat. zazwyczaj lm jądro mężczyzny
_czasownik, forma fleksyjna
(1.1-8)
przykłady:
(1.1) Kula jest uogólnieniem koła na trzy wymiary.
(1.2) W kręgle gra się kulami.
(1.3) Sierżant dostał kulą w nogę.
(1.10) Mirek zarobił piłką w kule.
składnia:
(1.2) kula bilardowa / do kręgli / … • kula ognia • magiczna / kryształowa kula
(1.3) kule świszczą nad głową • dostać kulę
(1.5) pchnięcie kulą • miotać kulą
(1.6) kula ziemska
synonimy:
(1.4) laska
antonimy:
hiperonimy:
(1.1) elipsoida, bryła obrotowa
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
(1.1) sfera
wyrazy pokrewne:
(1.1-3,5)
(1.4,6)
czas. kuleć, kulawić, okulawić
związki frazeologiczne:
kula u nogi • trafić kulą w płot • niech mnie kule biją
etymologia:
(1.3) od (1.2) gdyż kiedyś używano pocisków kulistych
(1.4) ze średn. niem. kūle → pałka
(1.5) od (1.2)
uwagi:
tłumaczenia:
(1.7) zobacz listę tłumaczeń w haśle: noga
- angielski: (1.1) ball; (1.2) ball; (1.3) shot; (1.4) crutch; (1.5) shot; (1.6) sphere
- arabski: (1.1) كرة
- baskijski: (1.1) bola; (1.3) bala; (1.4) makulu
- białoruski: (1.1) шар m; (1.2) шар m; (1.3) куля ż
- bułgarski: (1.1) кълбо n; (1.2) кълбо n; (1.3) куршум m (kula pistoletu, karabinu), гюле n (kula armatna); (1.4) патерица ż; (1.5) гюле n
- chiński standardowy: (1.1) 球 (qiú); (1.2) 球 (qiú)
- chorwacki: (1.1) kugla ż; (1.2) kugla ż
- dolnołużycki: (1.1) kula ż; (1.2) kula ż
- duński: (1.1) kugle w; (1.2) kugle w; (1.3) kugle w; (1.4) stok w
- esperanto: (1.1) kuglo, globo; (1.2) kuglo, globo; (1.4) lambastono
- francuski: (1.1) sphère ż; (1.2) boule ż, bille ż; (1.3) balle ż; (1.4) béquille ż; (1.5) poids m; (1.6) sphère ż
- górnołużycki: (1.1) kula ż; (1.2) kula ż
- grenlandzki: (1.3) aqerloq
- hawajski: (1.1) pōpō; (1.2) pōpō
- hindi: (1.1) गोला
- hiszpański: (1.1) esfera ż; (1.2) bola ż; (1.3) bala ż; (1.4) muleta ż; (1.5) peso m
- islandzki: (1.1) kúla ż; (1.2) kúla ż; (1.3) kúla ż
- jidysz: (1.1) קויל ż (kojl); (1.2) קויל ż (kojl); (1.3) קויל ż (kojl); (1.4) קוליע ż (kulje)
- kataloński: (1.1) esfera ż; (1.2) bola ż
- litewski: (1.1) kamuolys m; (1.2) kamuolys m
- łotewski: (1.1) lode ż; (1.2) lode ż; (1.3) lode ż
- niderlandzki: (1.1) bol m
- niemiecki: (1.1) Kugel ż; (1.2) Kugel ż; (1.3) Kugel ż; (1.4) Krücke ż
- nowogrecki: (1.1) σφαίρα ż; (1.2) σφαίρα ż; (1.3) σφαίρα ż; (1.4) δεκανίκι n; (1.5) σφαίρα ż; (1.6) σφαίρα ż
- pali: (1.1) guḷa n
- rosyjski: (1.1) шар; (1.2) шар; (1.3) пуля; (1.4) костыль
- sanskryt: (1.1) गोला m ż
- slovio: (1.1) kula (кула); (1.2) kula (кула)
- szwedzki: (1.1) klot n; (1.3) kula w; (1.5) kula w
- ukraiński: (1.1) куля ż; (1.2) куля ż; (1.3) куля ż; (1.4) милиця ż; (1.5) куля ż; (1.6) куля ż
- węgierski: (1.2) golyó; (1.4) mankó; (1.5) súlygolyó
- wilamowski: (1.1) ku̇lla n, kauł ż, kaojł ż; (1.2) ku̇lla n, kauł ż, kaojł ż; (1.3) ku̇lla n, kauł ż, kaojł ż; (1.4) kaujłn ż, krykia
- włoski: (1.1) sfera ż; (1.2) sfera ż; (1.3) palla ż, pallottola ż; (1.4) stampella ż, gruccia ż; (1.5) peso m; (1.6) sfera ż, globo m
źródła:
- ↑
Hasło „kula” w: Marcin Woliński, Zygmunt Saloni, Robert Wołosz, Włodzimierz Gruszczyński, Danuta Skowrońska, Zbigniew Bronk, Słownik gramatyczny języka polskiego (wyd. IV online), Warszawa 2020.
kula (1.1)
zapisy w ortografiach alternatywnych:
wymowa:
znaczenia:
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) wieża
(1.1) lp kula, kule, kuli, kulu, kulom, kuli, kulo; lm kule, kula, kulama, kule, kulama, kulama, kule
przykłady:
składnia:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
źródła:
zapisy w ortografiach alternatywnych:
кула
wymowa:
znaczenia:
rzeczownik
(1.1) kula
(1.1) lm kulas
przykłady:
składnia:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
źródła:
wymowa:
[²k'u:la] ⓘ
znaczenia:
rzeczownik, rodzaj wspólny
(1.5) wojsk. pocisk, kula[1][3]
(1) en kula, kulan, kulor, kulorna
przykłady:
składnia:
(1.4) glaskula • kristallkula • kulblixt • kullager • kulpenna • kulspetspenna • skrivmaskinskula
(1.5) skjuta sig en kula för pannan → strzelić sobie w łeb • gevärskula • kanonkula • kulbana • kulhål • kulregn • kulspruta • kulsprutgevär • kulsprutepistol
(1.6) stöta kula → pchnąć kulą • kulstötare, kulstötning
synonimy:
(1.1) grotta
(1.3) rum
(1.7) bula
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
źródła:
- 1 2 3 4 5 Jacek Kubitsky, Słownik szwedzko-polski, Wydawnictwo Naukowe PWN, Natur och Kultur, Warszawa 1998, ISBN 83-01-12412-1, s. 263.
- ↑
Hasło „kula” w: Svenska Akademiens ordlista (SAOL), Svenska Akademien. - 1 2 Lexin, Språkrådets lexikon, Institutet för språk och folkminnen
wymowa:
znaczenia:
rzeczownik
przykłady:
składnia:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
źródła: