lęk – Wikisłownik, wolny słownik wielojęzyczny (original) (raw)
Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego
wymowa:
IPA: [lɛ̃ŋk], AS: [lẽŋk], zjawiska fonetyczne: nazal.• asynch. ę ⓘ
znaczenia:
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) uczucie niepokoju, obawy przed czymś, co może być groźne
(1.2) psych. strach pojawiający się bez przyczyny[1]; zob. też lęk w Wikipedii
(1.1-2)
przykłady:
(1.1) Na widok mgły zawsze ogarnia mnie niewytłumaczalny lęk.
(1.1) Ledwie tych słów domówiła, kiedy jakiś szelest ją przestraszył; z lękiem spojrzała ku oknu i cofnęła się do drzwi nasłuchując. (Władysław Łoziński, Oko proroka)
(1.2) Lęk staje się patologiczny, gdy stale dominuje w zachowaniu. (Wikipedia)
składnia:
(1.1) zdjęty/przejęty lękiem • bez cienia lęku
(1.2) lęk wysokości • lęk przestrzeni
synonimy:
(1.2) fobia
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
(1.1) czas. lękać się, zlęknąć się, ulęknąć się, przelęknąć się; przym. lękliwy, nieulękły, przelękniony
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
tłumaczenia:
- angielski: (1.1) fear, anxiety; (1.2) anxiety
- arabski: (1.2) قلق, حصار
- duński: (1.1) frygt w, angst w; (1.2) angst w
- esperanto: (1.1) timo; (1.2) fobio
- francuski: (1.2) anxiété
- niemiecki: (1.2) Angst ż
- polski język migowy:
- rosyjski: (1.2) тревога
- szwedzki: (1.1) ängslan w, ångest w
- turecki: (1.1) anksiyete
- włoski: (1.1) paura, timore; (1.2) ansia
źródła: