ludzki – Wikisłownik, wolny słownik wielojęzyczny (original) (raw)

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego

wymowa:

IPA: [ˈlut͡sʲci], AS: [lucʹḱi], zjawiska fonetyczne: zmięk.• utr. dźw. ⓘ

ⓘ

znaczenia:

przymiotnik

(1.1) odnoszący się do wytworów rąk lub umysłu człowieka

(1.2) cecha charakterystyczna dla poczynań lub dążeń człowieka

(1.3) przen. humanitarny, dobry

odmiana:

(1.1)

(1.2-3)

przykłady:

(1.1) Wytwory rąk ludzkich nie zawsze są dobrze wykorzystywane przez ludzkie dzieci.

(1.2) Ludzkie działania bywają nieludzkie.

(1.2) Gdy głupcy, obdarzeni wielką aktywnością, znajdują – w ułożyskowaniu określonych antagonizmów klasowych i narodowych resentymentów – posłuch głupców mniej aktywnych, gotowych pójść za tym, „kto poprowadzi” – może się zrodzić z takiego „wzmocnienia” zło, nie piekielne co prawda, bo czysto ludzkie, lecz nie mniej przez to zgubne.[1]

składnia:

kolokacje:

synonimy:

(1.2) człowieczy

antonimy:

(1.3) nieludzki, okrutny

hiperonimy:

hiponimy:

holonimy:

meronimy:

wyrazy pokrewne:

rzecz. bezludzie n, człowiek mos, ludziska, ludzkość ż, ludzik mrz, ludzina ż

przym. wewnątrzludzki

przysł. ludzko, po ludzku

związki frazeologiczne:

ludzki pan • przechodzić ludzkie pojęcie / przechodzić ludzki rozum • po ludzku

etymologia:

uwagi:

tłumaczenia:

źródła:

  1. ↑ Stanisław Lem, Filozofia przypadku.