makaronik – Wikisłownik, wolny słownik wielojęzyczny (original) (raw)
makaronik (język polski)
[edytuj]
makaroniki (1.2)
makaroniki (1.2)
dziewczynka z makaronikiem (1.3)
wymowa:
znaczenia:
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.2) kulin. rodzaj ciastka przyrządzanego z białek jaj, cukru pudru i mielonych migdałów; zob. też makaronik w Wikipedii
(1.3) pot. gąbka w kształcie długiej rury używana podczas nauki pływania w celu ułatwienia sobie utrzymania się na wodzie
(1.1-3)
| przypadek | liczba pojedyncza | liczba mnoga |
|---|---|---|
| mianownik | makaronik | makaroniki |
| dopełniacz | makaroniku | makaroników |
| celownik | makaronikowi | makaronikom |
| biernik | makaronik | makaroniki |
| narzędnik | makaronikiem | makaronikami |
| miejscownik | makaroniku | makaronikach |
| wołacz | makaroniku | makaroniki |
przykłady:
składnia:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. makaron mrz, makaroniarz mrz, makaronizm mrz
związki frazeologiczne:
etymologia:
(1.2) franc. macaron < wł. maccarone
uwagi:
tłumaczenia:
źródła: