maniera – Wikisłownik, wolny słownik wielojęzyczny (original) (raw)

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego

wymowa:

IPA: [mãˈɲɛra], AS: [mãńera], zjawiska fonetyczne: zmięk.• nazal.

ⓘ

znaczenia:

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) liter. charakterystyczny dla pewnego kręgu twórców sposób tworzenia dzieł; styl

(1.2) liter. zagęszczenie elementów typowych dla ukształtowanego już stylu, mechaniczne powtarzanie wzorów wyraźnie odczuwalne jako przejaw wtórności; zmanierowane, stałe chwyty

(1.3) zob. maniery

odmiana:

(1.1-2)

przykłady:

składnia:

kolokacje:

synonimy:

antonimy:

hiperonimy:

hiponimy:

holonimy:

meronimy:

wyrazy pokrewne:

rzecz. maniery nmos

związki frazeologiczne:

etymologia:

franc. manière < płac. manuaria < łac. manus[1]

uwagi:

tłumaczenia:

źródła:

  1. ↑ Hasło „maniera” w: Słownik wyrazów obcych, Wydawnictwo Naukowe PWN, wyd. 1995 i nn.

wymowa:

znaczenia:

rzeczownik

(1.1) maniera, sposób, tryb

odmiana:

przykłady:

składnia:

kolokacje:

synonimy:

antonimy:

hiperonimy:

hiponimy:

holonimy:

meronimy:

wyrazy pokrewne:

związki frazeologiczne:

etymologia:

uwagi:

źródła:

wymowa:

znaczenia:

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) sposób, maniera

(1.2) liter. maniera, styl, szkoła

odmiana:

przykłady:

składnia:

kolokacje:

synonimy:

antonimy:

hiperonimy:

hiponimy:

holonimy:

meronimy:

wyrazy pokrewne:

związki frazeologiczne:

etymologia:

uwagi:

źródła: