mgła – Wikisłownik, wolny słownik wielojęzyczny (original) (raw)
Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego
mgła (1.1)
wymowa:
znaczenia:
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) zawiesina mikroskopijnych kropelek wody unosząca się nisko nad ziemią w postaci obłoku utrudniającego widoczność; zob. też mgła w Wikipedii
(1.2) coś przejrzystego, lekkiego, zwiewnego
(1.3) to, co powoduje, że obraz czegoś staje się niewyraźny
(1.4) układ koloidowy złożony z bardzo drobnych kropelek cieczy rozproszonych w gazie
(1.1-4)
przykłady:
(1.1) Poranna mgła znacznie utrudnia widoczność na drodze.
(1.3) Widzę stąd doskonale, już nie przez mgłę.[1]
składnia:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. mgławica ż, zamglenie n
przym. mgielny, mgłowy, mgławicowy, zamglony, mglisty
związki frazeologiczne:
etymologia:
prasł. *mьgla[2]; por. białor. імгла, czes. mlha, chorw. magla, słc. hmla, ros. мгла, mac. магла, słń. megla, litew. migla, łot. migla
uwagi:
tłumaczenia:
- aleucki: (1.1) ayangiq, ayangi-x̂
- angielski: (1.1) fog, mist
- arabski: (1.1) ضباب, سديم
- asamski: (1.1) কুঁৱলি
- asturyjski: (1.1) borrina
- baskijski: (1.1) laino, lanbro
- bhodźpuri: (1.1) कूहरा m
- białoruski: (1.1) туман m, імгла ż
- bułgarski: (1.1) мъгла ż
- chorwacki: (1.1) magla ż
- czeczeński: (1.1) дохк
- czeski: (1.1) mlha ż
- duński: (1.1) tåge w
- elfdalski: (1.1) dumba ż
- esperanto: (1.1) nebulo
- estoński: (1.1) udu
- francuski: (1.1) brouillard m
- grenlandzki: (1.1) pujuannguaq
- hiszpański: (1.1) bruma ż, niebla ż
- interlingua: (1.1) bruma
- islandzki: (1.1) þoka ż
- japoński: (1.1) 霧 (きり, kiri), 靄 (もや, moya), 霞 (かすみ, kasumi)
- kaszubski: (1.1) dôka ż, mgła ż
- kataloński: (1.1) boira ż
- kazachski: (1.1) тұман
- khowarski: (1.1) مرکھان
- litewski: (1.1) rūkas m, migla ż
- łaciński: (1.1) nebula ż
- łatgalski: (1.1) mygla ż
- łotewski: (1.1) migla ż
- maithili: (1.1) धून
- manx: (1.1) kay ż
- mongolski: (1.1) будан, манан
- niderlandzki: (1.1) mist m
- niemiecki: (1.1) Nebel m; (1.2) Hauch m
- nowogrecki: (1.1) ομίχλη ż
- nowopruski: (1.1) kupsīns m
- polski język migowy:
- połabski: (1.1) ḿåglă ż
- pontyjski: (1.1) δείσα ż
- rosyjski: (1.1) туман, мгла
- slovio: (1.1) tuman (туман)
- słowacki: (1.1) hmla ż
- staro-cerkiewno-słowiański: (1.1) мьгла / ⰿⱐⰳⰾⰰ ż
- staroirlandzki: (1.1) céo ż
- staropruski: (1.1) kupsins m
- szwedzki: (1.1) dimma w, dis n, töcken n, dunst w
- tetum: (1.1) abuabu
- udmurcki: (1.1) бус
- ukraiński: (1.1) туман m, імла ż
- węgierski: (1.1) köd
- wietnamski: (1.1) sương mù
- wilamowski: (1.1) nawuł m, naowuł m
- włoski: (1.1) nebbia ż, foschia ż, bruma ż
- żmudzki: (1.1) rūks
źródła:
- ↑ Andrzej Bujnowski OP, Walc wieczorny
- ↑ Joachim Herrmann, Die Slawen in Deutschland, Akademie-Verlag Berlin, 1985
wymowa:
IPA: /mɡwɑ̈/
znaczenia:
rzeczownik, rodzaj żeński
przykłady:
składnia:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
związki frazeologiczne:
etymologia:
praindoeur. *h₃mei̯gʰ-
uwagi:
źródła: