miły – Wikisłownik, wolny słownik wielojęzyczny (original) (raw)
Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego
wymowa:
IPA: [ˈmʲiwɨ], AS: [mʹiu̯y], zjawiska fonetyczne: zmięk., ⓘ
znaczenia:
przymiotnik jakościowy
(1.1) wywołujący przyjemne uczucie
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1-2)
przykłady:
(1.1) Jedwab jest bardzo miły w dotyku.
(1.2) Jestem miłą, łagodną i taktowną użytkowniczką Wikipedii[1].
(1.2) Mężczyzna był miły i pomógł mi z bagażami.
składnia:
synonimy:
(1.1) błogi, przyjemny, rozkoszny
(1.2) uczynny, dobry, dobrotliwy, sympatyczny
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. miłostka ż, miłość ż, miła ż, miłowanie n
przym. niemiły, miławy, zdrobn. miluchny, milusi, milusieńki, milutki, miluśki
związki frazeologiczne:
i gość miły, i chleba żal • dowcip póty miły, póki cudzym kosztem
etymologia:
uwagi:
tłumaczenia:
- albański: (1.1) bukur
- angielski: (1.1) nice, pleasant; (1.2) nice, amiable, agreeable, likeable, kind; (2.1) beloved
- arabski: (1.1) لطيف, حنان, طيب
- bułgarski: (1.2) вежлив
- chiński standardowy: (1.2) 好 (hǎo)
- duński: (1.1) rar, behagelig, sød
- esperanto: (1.1) agrabla; (1.2) kara
- estoński: (1.2) lahke
- francuski: (1.1) agréable
- hiszpański: (1.1) dulce
- interlingua: (?.?) amabile; (1.1) agradabile; (1.2) affabile, complacente
- japoński: (1.1) 気持ちいい (きもちいい, kimochi ii), 心地よい (ここちよい, kokochi yoi); (1.2) 親切な (しんせつな, shinsetsu na); (2.1) 恋人 (こいびと, koibito)
- jidysz: (1.2) ליב (lib), פֿרײַנדלעך (frajndlech)
- kataloński: (1.1) simpàtic, agradable, amable
- łaciński: (1.1) lepidus, iucundus
- niderlandzki: (1.?) aardig
- niemiecki: (1.1) angenehm, nett
- nowopruski: (1.2) mīls
- pali: (1.1) kalyāṇa
- polski język migowy:
- rosyjski: (1.1) милый, приятный; (1.2) милый
- slovio: (1.1) milju (милйу)
- szwedzki: (1.2) älskvärd, gullig
- tahitański: (1.1) marū
- tuvalu: (1.1) gali
- ukraiński: (1.1) милий; (1.2) милий
- wilamowski: (1.1) aongynaom; (2.1) łiwsty
- włoski: (1.1) piacevole, gradevole; (1.2) simpatico
źródła: