najem – Wikisłownik, wolny słownik wielojęzyczny (original) (raw)

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego

Podobna pisownia: nájem

wymowa:

ⓘ

znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

(1.1) oddanie komuś albo przyjęcie od kogoś określonej własności za umówioną zapłatę do czasowego użytkowania

odmiana:

(1.1)

przykłady:

składnia:

kolokacje:

(1.1) najmobiorca • najmodawca

synonimy:

(1.1) wynajęcie, wynajem

antonimy:

hiperonimy:

hiponimy:

holonimy:

meronimy:

wyrazy pokrewne:

rzecz. najemca m, wynajem m, najemczyni ż

czas. nająć dk., najmować ndk., wynająć dk., wynajmować ndk.

przym. najemniczy, najemny

związki frazeologiczne:

etymologia:

prasł. *najьmъ[1]

uwagi:

tłumaczenia:

• angielski: (1.1) lease
• duński: (1.1) leje w
• francuski: (1.1) bail m, location ż
• haitański: (1.1) lwaye
• hiszpański: (1.1) alquiler m, arrendamiento m
• kaszubski: (1.1) najãcé n, najimanié n, arãda ż, harãda ż
• niemiecki: (1.1) Miete ż
• nowogrecki: (1.1) εκμίσθωση ż, μίσθωση ż, νοίκιασμα n, ενοικίαση ż
• włoski: (1.1) affitto m

źródła:

1. ↑ Hasło „najem” w: Wielki słownik języka polskiego, Instytut Języka Polskiego PAN.