nakaz – Wikisłownik, wolny słownik wielojęzyczny (original) (raw)
Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego
wymowa:
IPA: [ˈnakas], AS: [nakas], zjawiska fonetyczne: wygł. ⓘ
znaczenia:
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.2) polecenie, któremu powinno się podporządkować
(1.1-2)
przykłady:
składnia:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. nakazywanie n, nakazanie n
czas. nakazywać ndk., nakazać dk.
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
tłumaczenia:
- angielski: (1.1) dictate, imperative
- arabski: (1.1) أمر, إلزامي, أمري
- bułgarski: (1.2) заповед ż
- chorwacki: (1.2) zapovijed ż
- duński: (1.2) påbud n
- esperanto: (1.2) ordono
- estoński: (1.1) määrus
- hiszpański: (1.1) precepto m, dictado m; (1.2) orden ż, mandato m
- kaszubski: (1.1) nôkôz m
- kazachski: (1.1) міндеттеме; (1.2) жарлық
- łaciński: (1.2) praeceptum n
- polski język migowy:
- połabski: (1.2) bat m
- portugalski: (1.1) ordem, comando
- rumuński: (1.2) poruncă ż
- ukraiński: (1.2) наказ m
- włoski: (1.1) ingiunzione ż
źródła: