naprawa – Wikisłownik, wolny słownik wielojęzyczny (original) (raw)

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego

naprawa (1.1) roweru

wymowa:

IPA: [naˈprava], AS: [naprava]

znaczenia:

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) doprowadzanie czegoś do właściwego stanu, użyteczności, porządku; usuwanie błędów

(1.2) sprawianie, że coś staje się lepsze, doskonalsze

(1.3) wynagradzanie komuś czegoś[1]

odmiana:

(1.1-3)

przykłady:

(1.1) Po naprawie samochód śmiga jak należy.

(1.2) Ten rząd z niejasnym, labilnym zapleczem politycznym już wiele nie osiągnie, więc pełny plan naprawy finansów publicznych musi być odłożony na czas po wyborach (albo jeszcze później)[2].

składnia:

(1.1-3) naprawa + D.

kolokacje:

synonimy:

(1.1) reparacja

(1.2) odnowa

(1.3) rekompensata

antonimy:

(1.1) destrukcja, niszczenie, zniszczenie

hiperonimy:

hiponimy:

holonimy:

meronimy:

wyrazy pokrewne:

rzecz. naprawiacz m, naprawiciel m, naprawienie n, naprawianie n

czas. naprawiać ndk., naprawić dk.

przym. naprawczy, naprawiacki

związki frazeologiczne:

etymologia:

uwagi:

tłumaczenia:

(1.3) zobacz listę tłumaczeń w haśle: rekompensata

źródła:

wymowa:

znaczenia:

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) naprawa[1]

odmiana:

przykłady:

składnia:

kolokacje:

synonimy:

(1.1) war. nôprawa

antonimy:

hiperonimy:

hiponimy:

holonimy:

meronimy:

wyrazy pokrewne:

rzecz. naprôwiôcz m, nôprawa ż

czas. naprawiac

przym. naprôwczi

związki frazeologiczne:

etymologia:

uwagi:

źródła:

  1. Eugeniusz Gołąbek, Wielki słownik polsko-kaszubski, t. II, Zrzeszenie Kaszubsko-Pomorskie, Gdańsk 2012–2013, s. 291.