narzeczona – Wikisłownik, wolny słownik wielojęzyczny (original) (raw)

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego

wymowa:

ⓘ, IPA: [ˌnaʒɛˈt͡ʃɔ̃na], AS: [nažečõna], zjawiska fonetyczne: nazal.• akc. pob.

znaczenia:

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) kobieta, która jest w stanie narzeczeństwa, jest zaręczona

(1.2) pot. kobieta będąca w związku

odmiana:

(1.1-2)

przykłady:

(1.1) Tego wieczora przyjdę do ciebie z moją narzeczoną.

(1.2) Na imprezie był Rafał z nową narzeczoną.

składnia:

kolokacje:

synonimy:

(1.1) nupturientka, daw. oblubienica; gw. (Górny Śląsk) libsta, lipsta

(1.2) dziewczyna

antonimy:

hiperonimy:

hiponimy:

holonimy:

meronimy:

wyrazy pokrewne:

rzecz. narzeczeństwo n, narzecze n

forma męska narzeczony m

czas. rzec dk.

przym. narzeczeński

związki frazeologiczne:

etymologia:

uwagi:

tłumaczenia:

(1.1) dla języków niewyróżniających tu formy żeńskiej zobacz listę tłumaczeń w haśle: narzeczony

źródła: