następca – Wikisłownik, wolny słownik wielojęzyczny (original) (raw)

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego

wymowa:

IPA: [naˈstɛ̃mpt͡sa], AS: [nastẽmpca], zjawiska fonetyczne: nazal.• asynch. ę ⓘ

znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

(1.1) ktoś obejmujący, dziedziczący po kimś jakąś funkcję, posadę, urząd itp.[1]

odmiana:

(1.1)

przykłady:

składnia:

kolokacje:

(1.1) następca tronu • następca prawny

synonimy:

antonimy:

(1.1) poprzednik

hiperonimy:

hiponimy:

(1.1) dziedzic, dziedziczący, spadkobierca, sukcesor

holonimy:

meronimy:

wyrazy pokrewne:

rzecz. następowanie n

forma żeńska następczyni ż

czas. następować ndk., nastąpić dk.

przym. następny

związki frazeologiczne:

etymologia:

uwagi:

tłumaczenia:

źródła:

  1. ↑ Hasło „następca” w: SJP.pl.