nastolatek – Wikisłownik, wolny słownik wielojęzyczny (original) (raw)

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego

nastolatek (1.1)

nastolatki (1.1)

wymowa:

IPA: [ˌnastɔˈlatɛk], AS: [nastolatek], zjawiska fonetyczne: akc. pob. ⓘ

znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

(1.1) chłopiec w wieku od jedenastu do dziewiętnastu lat

_rzeczownik, forma fleksyjna

(2.1) D. lm od: nastolatka

odmiana:

(1.1)

przykłady:

(1.1) Skończył studia, założył rodzinę, ale wciąż był nieodpowiedzialny jak nastolatek.

składnia:

kolokacje:

synonimy:

(1.1) młokos, młodzieniec, efeb; daw. młodzieńczyk, młodzic, młodzik, junosz, junosza, okrzos

antonimy:

hiperonimy:

hiponimy:

(1.1) jedenastolatek, dwunastolatek, trzynastolatek, czternastolatek, piętnastolatek, szesnastolatek, siedemnastolatek, osiemnastolatek, dziewiętnastolatek

holonimy:

meronimy:

wyrazy pokrewne:

rzecz. nastoletniość ż

forma żeńska nastolatka ż

przym. nastoletni

związki frazeologiczne:

etymologia:

(1.1) kalka językowa z ang. teenager < ang. teen + age → naście + wiek, lata[1]; złożenie to stworzył Władysław Kopaliński[2]

uwagi:

Wielki słownik poprawnej polszczyzny PWN pod redakcją A. Markowskiego uznaje formę liczby mnogiej „nastolatkowie” za niepoprawną[3].

tłumaczenia:

• angielski: (1.1) teenager
• arabski: (1.1) مراهق m
• baskijski: (1.1) nerabe
• białoruski: (1.1) падлетак m
• bułgarski: (1.1) тийнейджър m
• chiński standardowy: (1.1) 青少年 (qīngshàonián), 青年 (qīngnián), 少年 (shàonián)
• czeski: (1.1) teenager m
• duński: (1.1) teenager w
• esperanto: (1.1) dekkelkjarulo
• francuski: (1.1) adolescent m
• hiszpański: (1.1) adolescente m
• litewski: (1.1) paauglys m
• niemiecki: (1.1) Teenager m, Jugendlicher m
• nowogrecki: (1.1) έφηβος m
• rosyjski: (1.1) подро́сток m
• słoweński: (1.1) najstnik m
• szwedzki: (1.1) tonårspojke w, tonårskille w, tonåring w
• ukraiński: (1.1) пі́дліток m
• wenedyk: (1.1) sprzedczoonik m
• węgierski: (1.1) tinédzser
• włoski: (1.1) adolescente m

źródła:

1. ↑ Edward Łuczyński, Jolanta Maćkiewicz, Językoznawstwo ogólne. Wybrane zagadnienia, wyd. II rozszerzone i uzupełnione, Wydawnictwo Uniwersytetu Gdańskiego, Gdańsk 2002, s. 114.
2. ↑ Alicja Nagórko, Zarys gramatyki polskiej, PWN, Warszawa 2007, s. 175.
3. ↑ Hasło „nastolatek” w: Wielki słownik poprawnej polszczyzny PWN, red. Andrzej Markowski, Wydawnictwo Naukowe PWN, Warszawa 2004, ISBN 978-83-01-14198-1, s. 597.