nastoletni – Wikisłownik, wolny słownik wielojęzyczny (original) (raw)

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego

wymowa:

IPA: [ˌnastɔˈlɛtʲɲi], AS: [nastoletʹńi], zjawiska fonetyczne: zmięk.• akc. pob. ⓘ

znaczenia:

przymiotnik relacyjny

(1.1) będący w wieku od jedenastu do dziewiętnastu lat

(1.2) charakterystyczny dla nastolatka

odmiana:

(1.1-2)

przykłady:

(1.1) Milicja zidentyfikowała nastoletniego żartownisia, który zadzwonił z informacją o bombie w szkole.

(1.2) Pomagajmy młodzieży w ich nastoletniej depresji.

składnia:

kolokacje:

(1.1) nastoletni chłopak / chłopiec / uczeń / chuligan / narkoman / rodzic / samochód • nastoletnia dziewczyna / matka / narkomanka / przestępczyni / więźniarka • nastoletnie auto

(1.2) wiek nastoletni • nastoletnia ciąża / depresja / miłość

synonimy:

(1.1) dorastający, kilkunastoletni

(1.2) młodociany

antonimy:

hiperonimy:

hiponimy:

(1.1) jedenastoletni, dwunastoletni, trzynastoletni, czternastoletni, piętnastoletni, szesnastoletni, siedemnastoletni, osiemnastoletni, dziewiętnastoletni

holonimy:

meronimy:

wyrazy pokrewne:

rzecz. nastoletność ż, nastolatek mos, nastolatka ż, nastoletniość ż

przym. nastolatkowy

związki frazeologiczne:

etymologia:

kalka z ang. teenage[1]

uwagi:

tłumaczenia:

• arabski: (1.1) يافع, شبابي
• chiński standardowy: (1.1) 青少年 (qīngshàonián); (1.2) 青少年 (qīngshàonián)
• szwedzki: (1.1) tonårig
• włoski: (1.1) adolescente

źródła:

1. ↑ Hasło „nastoletni” w: Wielki słownik języka polskiego, Instytut Języka Polskiego PAN.