nawóz – Wikisłownik, wolny słownik wielojęzyczny (original) (raw)

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego

nawóz (1.1)

nawóz (1.2)

wymowa:

IPA: [ˈnavus], AS: [navus], zjawiska fonetyczne: wygł. ⓘ

znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

(1.1) ogrod. roln. środek pochodzenia organicznego służący do polepszania jakości gleby; zob. też nawozy w Wikipedii

(1.2) ogrod. roln. środek pochodzenia nieorganicznego służący do polepszania jakości gleby

odmiana:

(1.1-2)

przykłady:

składnia:

kolokacje:

(1.1) nawóz koński / krowi • roztrząsać / rozwozić nawóz • rozrzucanie / rozrzucenie / wywóz / wywózka nawozu • roztrząsacz nawozu

(1.2) nawóz jednoskładnikowy / wieloskładnikowy • rozsiewać / rozsiać / sypać nawóz • rozsiewanie / rozsianie nawozu • rozsiewacz nawozów • rozsiewacz nawozu / do nawozu

synonimy:

(1.1) nawóz naturalny

(1.2) nawóz sztuczny

antonimy:

hiperonimy:

hiponimy:

(1.1) gnój, gnojówka, gnojowica, guano, humus, kompost, krowiak, krowieniec, kurzeniec, mierzwa, nawóz zielony, obornik, torf, pomiot ptasi

(1.2) nawóz kompleksowy, nawóz mineralny, mikronawóz, saletrzak

holonimy:

meronimy:

wyrazy pokrewne:

rzecz. nawożenie n

czas. nawozić ndk., nawieźć dk., przenawozić dk.

przym. nawozowy

związki frazeologiczne:

etymologia:

uwagi:

tłumaczenia:

• angielski: (1.1) fertilizer, manure; (1.2) fertilizer
• bułgarski: (1.1) тор m; (1.2) тор m
• duński: (1.1) gødning w; (1.2) gødning w
• esperanto: (1.1) sterko; (1.2) sterko
• hiszpański: (1.1) abono m, fertilizante m; (1.2) abono m, fertilizante m
• kataloński: (1.1) adob m; (1.2) adob m
• niemiecki: (1.1) Dünger m; (1.2) Dünger m
• norweski (bokmål): (1.1) gjødsel m/ż; (1.2) gjødsel m/ż
• norweski (nynorsk): (1.1) gjødsel m; (1.2) gjødsel m
• nowogrecki: (1.1) λίπασμα n; (1.2) λίπασμα n
• rosyjski: (1.1) удобрение n, навоз m; (1.2) удобрение n
• szwedzki: (1.1) gödsel w; (1.2) gödsel w
• tuvalu: (1.1) kaiao; (1.2) kaiao
• ukraiński: (1.1) до́бриво n, гній m, перегні́й m; (1.2) до́бриво n
• wilamowski: (1.1) tynweriḱ n, tynverik n, tynwerik n, myjst m, mejst m; (1.2) tynweriḱ n, tynverik n, tynwerik n
• włoski: (1.1) fertilizzante m

źródła: