niegodziwiec – Wikisłownik, wolny słownik wielojęzyczny (original) (raw)
Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego
wymowa:
IPA: [ˌɲɛɡɔˈd͡ʑivʲjɛt͡s], AS: [ńegoʒ́ivʹi ̯ec], zjawiska fonetyczne: zmięk.• akc. pob.• i → j ⓘ
znaczenia:
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) książk. ktoś niegodziwy, zły, nieuczciwy, nikczemny
(1.1)
przykłady:
(1.1) Potem jednak służbę znalazła, dziecko u tej praczki za zapłatą zostawiła i przez czas jakiś nieźle by jej było, gdyby zgryzota i żałość, i złość na tego niegodziwca, co ją stąd wyciągnął, a potem w najnieszczęśliwszym położeniu porzucił, nie piekły i nie męczyły tak, że suknię na sobie czasem w drobne kawałki darła (…) (E. Orzeszkowa: Cham)
składnia:
synonimy:
(1.1) łotr, nędznik, łajdak, drań, nikczemnik
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
tłumaczenia:
- angielski: (1.1) scoundrel, villain, rascal, knave
- białoruski: (1.1) нягоднік m
- esperanto: (1.1) fihomo, fiulo
- jidysz: (1.1) רשע m (rosze)
- rosyjski: (1.1) негодяй m, подлец m
źródła: