niepokój – Wikisłownik, wolny słownik wielojęzyczny (original) (raw)

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego

wymowa:

IPA: [ɲɛˈpɔkuj], AS: [ńepokui ̯], zjawiska fonetyczne: zmięk. ⓘ

znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

(1.1) stan emocjonalny, który charakteryzuje się napięciem, pobudzeniem psychicznym, brakiem równowagi

_czasownik, forma fleksyjna

(2.1) 2. os. lp rozk. od: niepokoić

odmiana:

(1.1)

(2.1) zob. niepokoić

przykłady:

(1.1) Zaprawdę, odpowiedź moją dyktuje niepokój / wywołany wewnętrznym wzburzeniem[2].

składnia:

kolokacje:

(1.1) odczuwać niepokój

synonimy:

(1.1) zaniepokojenie, obawa, zatroskanie, troska, zagubienie; stpol. tszczyca

antonimy:

(1.1) spokój

hiperonimy:

(1.1) strach

hiponimy:

holonimy:

meronimy:

wyrazy pokrewne:

rzecz. niepokojenie n, zaniepokojenie n

czas. niepokoić ndk., zaniepokoić dk.

przym. niespokojny, niepokojący

przysł. niepokojąco

związki frazeologiczne:

kino moralnego niepokoju

etymologia:

uwagi:

tłumaczenia:

źródła:

  1. ↑ publikacja w zamkniętym dostępie – wymagana płatna rejestracja Uniwersalny słownik języka polskiego, Stanisław Dubisz (red.), Elżbieta Sobol (red.), t. 1–4, Wydawnictwo Naukowe PWN, Warszawa 2003, ISBN 978-83-01-13868-4.
  2. ↑ Księga Hioba 20,2, Biblia Tysiąclecia Online, Poznań 2003 (tłum. Władysław Borowski).