niewolnica – Wikisłownik, wolny słownik wielojęzyczny (original) (raw)

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego

wymowa:

ⓘ

znaczenia:

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) kobieta będąca własnością innej osoby

(1.2) kobieta poddająca się czyjejś woli

odmiana:

(1.1-2)

przykłady:

(1.1) Pozwalało ono, by bezpłodna żona przyprowadziła mężowi niewolnicę, a syna z takiego związku uznawano wtedy za legalnego dziedzica rodziny z wszelkimi prawami pierworodnego[1].

(1.2) Nigdy nie wyjdę za mąż, aby nie stać się niewolnicą.

składnia:

kolokacje:

synonimy:

(1.1) poddana

antonimy:

hiperonimy:

hiponimy:

holonimy:

meronimy:

wyrazy pokrewne:

rzecz. niewola ż, niewolnictwo n, niewolniczość ż, niewolnik mos, zniewalanie n, zniewolenie n

czas. zniewalać ndk., zniewolić dk.

przym. niewolniczy

przysł. niewolniczo

związki frazeologiczne:

etymologia:

pol. niewolnik + -a

uwagi:

tłumaczenia:

• angielski: (1.1) bondswoman, bondwoman, slave, neif
• bułgarski: (1.1) робиня ż; (1.2) робиня ż
• duński: (1.1) slavinde w; (1.2) slavinde w
• francuski: (1.1) esclave ż
• rumuński: (1.1) sclavă ż, roabă
• uzbecki: (1.1) kanizak

źródła:

1. ↑ Zenon Kosidowski, Opowieści biblijne, 1963, Narodowy Korpus Języka Polskiego.