nieznośny – Wikisłownik, wolny słownik wielojęzyczny (original) (raw)

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego

wymowa:

IPA: [ɲɛˈznɔɕnɨ], AS: [ńeznośny], zjawiska fonetyczne: zmięk. ⓘ

znaczenia:

przymiotnik

(1.1) taki, którego nie da się znieść; bardzo męczący

(1.2) o człowieku: nieprzyjemny w obejściu, w zachowaniu[1]

odmiana:

(1.1-2)

przykłady:

(1.1) Ślub wzięli w kościele ewangelickim, żeby w razie czego bez trudu się rozwieść, co przy ślubie rzymskokatolickim byłoby prawie niemożliwe. "Myśl o współżyciu pod przymusem była nam obojgu nieznośna" - pisała Salomea[2].

(1.2) W tym samym domu zakupili mieszkanie dla matki Nicolasa, którą przez jakiś czas Dorothy się opiekowała, ale ciągle cała w pretensjach i trochę nieznośna[3].

składnia:

kolokacje:

(1.1) nieznośny ból / upał / hałas • nieznośna cisza

(1.2) nieznośny zrzęda / bachor • nieznośne dziecko

synonimy:

(1.1) dokuczliwy, nie do zniesienia; gw. (Śląsk Cieszyński) pieróński

(1.2) dokuczliwy, męczący, naprzykrzony, uciążliwy, uprzykrzony, utrapiony

antonimy:

(1.1) znośny

hiperonimy:

(1.2) niemiły

hiponimy:

holonimy:

meronimy:

wyrazy pokrewne:

rzecz. nieznośność ż

przysł. nieznośnie

związki frazeologiczne:

etymologia:

uwagi:

tłumaczenia:

• angielski: (1.1) unbearable, intolerable, insufferable
• arabski: (1.1) لا يطاق
• bułgarski: (1.1) непоносим; (1.2) непоносим
• duński: (1.1) ulidelig, utålelig, uudholdelig, ubærlig
• esperanto: (1.1) neeltenebla, netolerebla
• gudźarati: (1.1) અસહ્ય (asahya)
• hiszpański: (1.1) insoportable, insufrible, inaguantable
• niemiecki: (1.1) unerträglich; (1.2) unerträglich
• norweski (bokmål): (1.1) ulidelig, uutholdelig
• norweski (nynorsk): (1.1) ulideleg, uuthaldeleg
• nowogrecki: (1.1) αβάσταχτος, ανυπόφορος; (1.2) αβάσταχτος, ανυπόφορος
• rosyjski: (1.1) несно́сный; (1.2) несно́сный
• słoweński: (1.1) neznosen
• włoski: (1.1) insopportabile, petulante

źródła:

1. ↑ Uniwersalny słownik języka polskiego, Stanisław Dubisz (red.), Elżbieta Sobol (red.), t. 1–4, Wydawnictwo Naukowe PWN, Warszawa 2003, ISBN 978-83-01-13868-4.
2. ↑ Mariusz Urbanek, Kisielewscy : Jan August, Zygmunt, Stefan, Wacek, 2006.
3. ↑ Janina Kumaniecka, Saga rodu Słonimskich, 2003.