nonsens – Wikisłownik, wolny słownik wielojęzyczny (original) (raw)

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego

wymowa:

IPA: [ˈnɔ̃w̃sɛ̃w̃s], AS: [nõũ̯sẽũ̯s], zjawiska fonetyczne: nazal.samogł.+n/m+szczelin.

znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

(1.1) zupełny brak sensu, niedorzeczność; zob. też nonsens w Wikipedii

(1.2) powiedzenie lub postępek niemające sensu[1]

odmiana:

(1.1-2)

przykłady:

(1.1) Te wybory to kompletny nonsens i głupota.

składnia:

kolokacje:

synonimy:

(1.1) nonsensowność, bezsens, bezsensowność, absurd, absurdalność, niedorzeczność; pot. bzdura, bzdurność

antonimy:

(1.1) sens

hiperonimy:

hiponimy:

holonimy:

meronimy:

wyrazy pokrewne:

rzecz. nonsensowność ż

przym. nonsensowny

przysł. nonsensownie

związki frazeologiczne:

etymologia:

uwagi:

tłumaczenia:

źródła:

  1. publikacja w otwartym dostępie – możesz ją przeczytać Hasło „nonsens” w: Słownik języka polskiego, Wydawnictwo Naukowe PWN.

wymowa:

znaczenia:

rzeczownik, rodzaj nijaki

(1.1) nonsens

odmiana:

(1.1) ett nonsens, nonsenset

przykłady:

składnia:

kolokacje:

synonimy:

antonimy:

hiperonimy:

hiponimy:

holonimy:

meronimy:

wyrazy pokrewne:

związki frazeologiczne:

etymologia:

uwagi:

źródła: