obcy – Wikisłownik, wolny słownik wielojęzyczny (original) (raw)

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego

wymowa:

IPA: [ˈɔpʦ̑ɨ], AS: [opcy], zjawiska fonetyczne: utr. dźw. ⓘ

znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

(1.1) ktoś nienależący do danej grupy

(1.2) s.f. pozaziemski przybysz

(1.3) pochodzący z innych miejsc niż te nam znane

(1.4) wnoszący nowe jakości i informacje, wcześniej nieznane danej jednostce czy w danym społeczeństwie

przymiotnik

(2.1) nienależący do jakiegoś kręgu

(2.2) taki, o którym niewiele wiadomo

(2.3) niewłaściwy, w danym miejscu

(2.4) może być stosowane do każdego, kto znajdzie się w nieznanym miejscu czy wśród ludzi, którzy go nie znają

odmiana:

(1.1)

(2.1-2)

przykłady:

(1.1) Na teren zakładu obcym wstęp wzbroniony.

składnia:

kolokacje:

(2) wyraz obcy • język obcy

(2.3) ciało obce

synonimy:

(1.1) nieznajomy, nieznany, cudzy, osoba postronna

(1.2) kosmita, ufoludek

(2.1) nieznajomy, nieznany, cudzy

antonimy:

hiperonimy:

hiponimy:

holonimy:

meronimy:

wyrazy pokrewne:

rzecz. obca ż, obcość ż, obczyzna ż, obcowanie n, wyobcowanie n, wyobcowywanie n

czas. obcować ndk., wyobcować dk., wyobcowywać ndk.

przym. wyobcowany

przysł. obco

tem. słow. obco-

związki frazeologiczne:

co swój, to nie obcy • lepsza u matki polewka niż u obcych marcepany

etymologia:

uwagi:

tłumaczenia:

źródła: