obietnica – Wikisłownik, wolny słownik wielojęzyczny (original) (raw)

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego

wymowa:

IPA: [ˌɔbʲjɛtʲˈɲit͡sa], AS: [obʹi ̯etʹńica], zjawiska fonetyczne: zmięk.• akc. pob.• i → j ⓘ

znaczenia:

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) wypowiedź zapewniająca kogoś o zrobieniu czegoś w przyszłości

odmiana:

(1.1)

przykłady:

(1.1) Rosja oskarża NATO o złamanie obietnicy o nierozszerzaniu się na Europę Wschodnią.

składnia:

kolokacje:

(1.1) składać obietnicę • złożyć obietnicę • dotrzymać / nie dotrzymać obietnicy • złamać obietnicę • zwodzić obietnicami • niezawodna obietnica

synonimy:

(1.1) przyrzeczenie, słowo

antonimy:

hiperonimy:

hiponimy:

holonimy:

meronimy:

wyrazy pokrewne:

rzecz. obiecanie n, obiecywanie n, obiecanka ż, obiecek mos

czas. obiecać dk., obiecywać ndk.

przym. obiecujący

przysł. obiecująco

związki frazeologiczne:

obiecanki cacanki • obiecywać gruszki na wierzbie

etymologia:

uwagi:

tłumaczenia:

źródła: