oferta – Wikisłownik, wolny słownik wielojęzyczny (original) (raw)

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego

wymowa:

IPA: [ɔˈfɛrta], AS: [oferta] ⓘ

znaczenia:

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) pot. to, co się komuś oferuje

(1.2) praw. propozycja zawarcia umowy o pewnej ściśle sprecyzowanej treści

(1.3) towary lub usługi proponowane klientom

odmiana:

(1.1-3)

przykłady:

(1.3) Biuro podróży przygotowało w tym sezonie specjalną ofertę wakacyjną dla studentów.

składnia:

kolokacje:

synonimy:

antonimy:

hiperonimy:

(1.1) propozycja

(1.2) propozycja

hiponimy:

holonimy:

meronimy:

wyrazy pokrewne:

rzecz. oferent m, oferentka ż, ofertówka ż, oferowanie n, zaoferowanie n, ofertowanie n

czas. oferować ndk., zaoferować dk., ofertować ndk.

przym. ofertowy

przysł. ofertowo

związki frazeologiczne:

etymologia:

niem. Offerte[1]

uwagi:

tłumaczenia:

• afrykanerski: (1.1) aanbod
• angielski: (1.1) offer, proposal; (1.2) offer
• duński: (1.1) tilbud n; (1.2) tilbud n; (1.3) tilbud n
• esperanto: (1.2) oferto
• kaszubski: (1.1) bédënk m; (1.2) bédënk m
• niemiecki: (1.1) Angebot n
• norweski (bokmål): (1.1) tilbud n; (1.3) tilbud n
• norweski (nynorsk): (1.1) tilbod n; (1.3) tilbod n
• szwedzki: (1.1) erbjudande n, anbud n, offert w

źródła:

1. ↑ Uniwersalny słownik języka polskiego, Stanisław Dubisz (red.), Elżbieta Sobol (red.), t. 1–4, Wydawnictwo Naukowe PWN, Warszawa 2003, ISBN 978-83-01-13868-4.