ogier – Wikisłownik, wolny słownik wielojęzyczny (original) (raw)

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego

ogier (1.1)

wymowa:

IPA: [ˈɔɟɛr], AS: [oǵer], zjawiska fonetyczne: zmięk.

ⓘ

znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy

(1.1) zootechn. niekastrowany samiec konia i innych koniowatych; zob. też ogier w Wikipedii

(1.2) zootechn. niekastrowany samiec wielbłąda

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

(2.1) przen. pot. mężczyzna o dużej sprawności i potrzebach seksualnych

odmiana:

(1.1-2)

(2.1)

przykłady:

(1.1) Ogiery są większe od klaczy.

(2.1) Mój stary to niezły ogier.

składnia:

kolokacje:

(1.1) ognisty ogier • dopuścić ogiera do klaczy

synonimy:

(1.1) reg. ogr

(2.1) kozak, buhaj

antonimy:

(1.1) klacz, wałach

hiperonimy:

(1.1) koń, samiec

hiponimy:

holonimy:

meronimy:

wyrazy pokrewne:

związki frazeologiczne:

etymologia:

(1.1) ukr. о́гир < tur. aygyr[1]

uwagi:

tłumaczenia:

• angielski: (1.1) stallion; (1.2) stallion
• bułgarski: (1.1) жребец m; (2.1) жребец m
• duński: (1.1) hingst w
• francuski: (1.1) étalon m
• hiszpański: (1.1) caballo semental m
• islandzki: (1.1) graðhestur m
• jidysz: (1.1) אָגער m (oger)
• kaszubski: (1.1) òdżer m
• kazachski: (1.1) айғыр
• niemiecki: (1.1) Hengst m
• norweski (bokmål): (1.1) hingst m
• nowogrecki: (1.1) επιβήτορας ίππος m
• rosyjski: (1.1) жеребец m
• szwedzki: (1.1) hingst w
• ukraiński: (1.1) о́гир m, жеребе́ць m, rzad. же́реб m
• wilamowski: (1.1) heŋgst m
• włoski: (1.1) stallone m

źródła:

1. ↑ Edward Łuczyński, Jolanta Maćkiewicz, Językoznawstwo ogólne. Wybrane zagadnienia, wyd. II rozszerzone i uzupełnione, Wydawnictwo Uniwersytetu Gdańskiego, Gdańsk 2002, s. 118.