oszust – Wikisłownik, wolny słownik wielojęzyczny (original) (raw)

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego

wymowa:

IPA: [ˈɔʃust], AS: [ošust] ⓘ

znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

(1.1) ten, kto oszukuje

odmiana:

(1.1)

przykłady:

(1.1) Sprytny oszust sprzedał amerykańskiemu turyście Kolumnę Zygmunta.

składnia:

kolokacje:

synonimy:

(1.1) blagier, kuglarz, matacz, szalbierz, szarlatan; pot. cygan, kanciarz, krętacz, macher, nabieracz, naciągacz, oszukaniec, szachraj; przest. farmazon, furfant, okpisz, przechera, wydrwigrosz[1]

antonimy:

(1.1) uczciwy

hiperonimy:

hiponimy:

(1.1) fałszerz, hochsztapler, krzywoprzysięzca, mistyfikator, pajęczarz, plagiator, szuler, wyłudzacz[2]

holonimy:

meronimy:

wyrazy pokrewne:

rzecz. oszustwo n, oszukaństwo n, oszukaniec m, oszukiwanie n, oszukanie n

forma żeńska oszustka ż, oszukanica ż

czas. oszukiwać ndk., oszukać dk.

przym. oszukańczy

przysł. oszukańczo

związki frazeologiczne:

etymologia:

pol. oszukiwać

uwagi:

tłumaczenia:

• angielski: (1.1) fraud, fraudster, swindler, cheater, deceiver, cheat
• arabski: (1.1) دجال m (daǧǧāl), مختلق m (muḫtaliq)
• baskijski: (1.1) iruzurgile
• białoruski: (1.1) ашуканец m, махляр m, жулік m
• czeski: (1.1) podvodník m
• duński: (1.1) snyder w, bedrager w, svindler w
• esperanto: (1.1) trompulo, trompanto, ĉarlatano, fripono
• francuski: (1.1) fraude ż, escroc m, fraudeur m
• górnołużycki: (1.1) jebak m
• hiszpański: (1.1) estafador m, tramposo m, timador m
• interlingua: (1.1) deceptor, dupator, fraudator
• kazachski: (1.1) алаяқ, алдаушы, жалғаншы
• łaciński: (1.1) fraudator m
• niderlandzki: (1.1) fraudeur m, bedrieger m, oplichter m
• niemiecki: (1.1) Betrüger m, Gauner m
• norweski (bokmål): (1.1) svindler m
• norweski (nynorsk): (1.1) svindlar m
• nowogrecki: (1.1) απατεώνας m, λωποδύτης m, λαμόγιας m
• rosyjski: (1.1) мошенник m, жулик m, плут m, пройдоха m, обманщик m
• słowacki: (1.1) podvodník m
• suahili: (1.1) mwongo
• szwedzki: (1.1) skojare w
• ukraiński: (1.1) шахра́й m
• wilamowski: (1.1) gauner m
• włoski: (1.1) arciere m, doppiogiochista m, imbroglione m, impostore m, lestofante m, truffaldino m, truffatore m

źródła:

1. ↑ Lidia Wiśniakowska, Słownik synonimów PWN, Wydawnictwo Naukowe PWN, Warszawa 2007, ISBN 978-83-01-17382-1, s. 212
2. ↑ Uniwersalny słownik języka polskiego, Stanisław Dubisz (red.), Elżbieta Sobol (red.), t. 1–4, Wydawnictwo Naukowe PWN, Warszawa 2003, ISBN 978-83-01-13868-4.