pędzel – Wikisłownik, wolny słownik wielojęzyczny (original) (raw)

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego

pędzle (1.1)

wymowa:

IPA: [ˈpɛ̃nd͡zɛl], AS: [pẽnʒel], zjawiska fonetyczne: nazal.• asynch. ę

ⓘ

znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

(1.1) szt. techn. narzędzie składające się z pęczka włosia osadzonego na trzonku, służące m.in. do malowania; zob. też pędzel w Wikipedii

odmiana:

(1.1)

przykłady:

(1.1) Kiedy jesteś smutny, przygnębiony, weź do ręki farby, pędzel, przygotuj wodę i kartkę papieru dużego formatu[1].

(1.1) Szczecina borsuka używana jest do wyrobu delikatnych pędzli do golenia[2].

składnia:

kolokacje:

(1.1) pędzel malarski • pędzel płaski / okrągły / pierścieniowy • pędzel do golenia • pędzel do podkładu / pudru • miękki / twardy pędzel • malować pędzlem

synonimy:

(1.1) gw. (Górny Śląsk) pyndzel

antonimy:

hiperonimy:

hiponimy:

holonimy:

meronimy:

wyrazy pokrewne:

rzecz. pędzlowanie n, pędzelkowanie n

zdrobn. pędzelek mrz

czas. pędzlować ndk., pędzelkować ndk.

przym. pędzlowy, pędzelkowy

związki frazeologiczne:

coś pędzla czyjegoś • wyjść spod czyjegoś pędzla

etymologia:

uwagi:

zobacz też: Indeks:Polski - Narzędzia i maszyny

tłumaczenia:

źródła:

  1. ↑ Katarzyna Ostrowska, Jak osiągnąć sukces w świecie ducha i materii, 2001, Narodowy Korpus Języka Polskiego.
  2. ↑ Stanisław Godlewski, Vademecum myśliwego, 1955, Narodowy Korpus Języka Polskiego.