pępek – Wikisłownik, wolny słownik wielojęzyczny (original) (raw)

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego

pępek (1.1)

okno z gomółek z widocznymi pępkami (1.2)

wymowa:

IPA: [ˈpɛ̃mpɛk], AS: [pmpek], zjawiska fonetyczne: nazal.asynch. ę

znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

(1.1) anat. blizna w środkowej części brzucha, która stanowi pozostałość po odpadniętej lub usuniętej pępowinie; zob. też pępek w Wikipedii

(1.2) zgrubienie w środku gomółki, ślad po przylepiaku

odmiana:

(1.1)

przykłady:

(1.1) Przestań dłubać w pępku!

składnia:

kolokacje:

synonimy:

antonimy:

hiperonimy:

hiponimy:

holonimy:

meronimy:

wyrazy pokrewne:

rzecz. pępkowe n, pępowina ż

zdrobn. pępuszek m

przym. pępkowy, pępowinowy

związki frazeologiczne:

pępek światazapatrzyć się we własny pępek

etymologia:

prasł. *pǫpъkъ → 'mała wypukłość, napęcznienie'[1]

źródłosłów nazwiska Pępek

uwagi:

tłumaczenia:

źródła:

  1. publikacja w otwartym dostępie – możesz ją przeczytać Hasło „pępek” w: Wielki słownik języka polskiego, Instytut Języka Polskiego PAN.