płaski – Wikisłownik, wolny słownik wielojęzyczny (original) (raw)

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego

płaska (1.1) wyspa

wymowa:

IPA: [ˈpwasʲci], AS: [pu̯asʹḱi], zjawiska fonetyczne: zmięk. ⓘ

znaczenia:

przymiotnik

(1.1) nieposiadający wybrzuszeń, wgłębień

(1.2) przen. niewyszukany, powierzchowny, banalny

_rzeczownik, forma fleksyjna

(2.1) M., B., W. lm od: płask

odmiana:

(1.1-2)

przykłady:

(1.1) Na tym terenie nie ma żadnych wzniesień. Okolica jest całkowicie płaska.

(1.1) Wtem się coś z lekka potrąci • Śród kryształowej przezroczy, • Woda się z lekka zamąci, • Rybka nad wodę podskoczy; • I jak skałka płaskim bokiem • Gdy z lekkich rąk chłopca pierzchnie, • Tak nasza rybka podskokiem • Mokre całuje powierzchnie[1].

(1.2) Jego dowcipy są wyjątkowo płaskie.

składnia:

kolokacje:

(1.1) płaski teren • płaski talerz • płaski nos

synonimy:

(1.1) płytki, równy, reg. śl. plaskaty

(1.2) banalny, płytki

antonimy:

(1.1) pofałdowany, wypukły, górzysty, głęboki, wysoki, stromy

(1.2) wyszukany, głęboki, nieprzeciętny, niebanalny, ekwilibrystyczny

hiperonimy:

hiponimy:

holonimy:

meronimy:

wyrazy pokrewne:

rzecz. płaz mzw/mrz, płaskanka ż, płaskatka ż, płaskoć ż, płaskoń m, płaskość ż, płaskun m, płast m, płasta ż, płaszcz m, płaszczak m, płaszczenica ż, płaszczeniec m, płaszczka ż, płaszczucha ż, płaszczyca ż; płaszczyzna ż, płaśnia ż, płasznia ż, płoskoń m, płoszczyca ż, rozpłaszczenie n, spłaszczenie n, plaskanka ż, plaskęć ż

czas. płaszczyć ndk., rozpłastać dk., rozpłaszczać ndk., rozpłaszczyć dk., spłaszczać ndk., spłaszczyć dk.

przym. płaskaty, płaskawy, płaszczysty, płaściuteńki, płaściutki, rozpłaszczony, spłaszczony

przysł. płasko

związki frazeologiczne:

etymologia:

stpol. płoski < prasł. *plaskъ lub prasł. *ploskъ[2]

uwagi:

tłumaczenia:

źródła: