paczka – Wikisłownik, wolny słownik wielojęzyczny (original) (raw)

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego

paczka (1.1)

paczka (1.2)

paczka (1.3)

kolorowa paczka (1.4)

paczki (1.5)

wymowa:

IPA: [ˈpat͡ʃka], AS: [pačka] ⓘ

znaczenia:

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) poczt. przesyłka pocztowa nie mieszcząca się lub nie nadająca się do wysłania listem; zob. też paczka pocztowa w Wikipedii

(1.2) pot. grupa przyjaciół

(1.3) hand. zawartość małego opakowania

(1.4) spódniczka baletowa; zob. też tutu w Wikipedii

(1.5) prezent na choinkę

odmiana:

(1.1-2)

przykłady:

(1.1) Nadałam paczkę na poczcie.

(1.2) Jak tylko zdam maturę, zbieram moją paczkę i jedziemy na Mazury.

(1.3) Wczoraj kupiłem paczkę gum.

(1.5) Mikołaj przyniósł paczki. W mojej paczce, oprócz rodzynek w czekoladzie, znalazłem orzechy, czekoladę i gitarę.

składnia:

kolokacje:

(1.1) wysyłać / nadawać / odbierać paczkę

(1.3) paczka cukierków / kawy / papierosów

synonimy:

(1.2) znajomi, kumple, reg. pozn. eka

(1.3) opakowanie

(1.4) tutu

antonimy:

(1.3) zgrzewka

hiperonimy:

hiponimy:

holonimy:

meronimy:

wyrazy pokrewne:

rzecz. paczkownia ż, paczkarnia ż, paczkarka ż, paczkowanie n

zdrobn. paczuszka ż

zgrub. paka ż

czas. rozpakowywać, paczkować ndk., pakować ndk.

przym. paczkowy, paczkowany, opakowaniowy

związki frazeologiczne:

etymologia:

uwagi:

tłumaczenia:

• angielski: (1.1) parcel, package; (1.2) fellowship; (1.3) packet
• arabski: (1.3) علبة ż, عبوة ż
• białoruski: (1.1) пасылка ż; (1.2) кампашка ż; (1.3) пачак m; (1.4) пачак m; (1.5) калядны падарунак m
• chiński standardowy: (1.1) 包 (bāo); (1.3) 包 (bāo)
• czeski: (1.1) balík
• duński: (1.1) pakke w; (1.3) pakke w, pk.
• esperanto: (1.1) pako, pakaĵo; (1.2) kompanio
• kaszubski: (1.1) paczét m; (1.3) paczét m
• niemiecki: (1.1) Paket n
• nowogrecki: (1.1) δέμα n
• polski język migowy:
• rosyjski: (1.1) посылка ż; (1.2) компашка ż; (1.3) пачка ż; (1.4) пачка ż; (1.5) рождественский подарок m
• szwedzki: (1.1) paket n
• tuvalu: (1.1) afīfī

źródła: