pełnoletni – Wikisłownik, wolny słownik wielojęzyczny (original) (raw)
Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego
wymowa:
znaczenia:
przymiotnik
(1.1) mający wiek, w którym według prawa nabywa się pełnię praw obywatelskich oraz ponosi odpowiedzialność za swoje czyny
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(2.1) ktoś pełnoletni (1.1)
(1.1)
(2.1)
przykłady:
(1.1) Każdy pełnoletni polski obywatel może głosować w wyborach do parlamentu.
(1.1) Dzieci poniżej dwunastego roku życia mogą poruszać się dźwigiem osobowym wyłącznie pod opieką osoby pełnoletniej.
składnia:
synonimy:
antonimy:
(1.1) niepełnoletni, małoletni, nieletni[uwaga 1]
(2.1) niepełnoletni, małoletni, nieletni[uwaga 1]
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
forma żeńska pełnoletnia
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
tłumaczenia:
- albański: (1.1) madhor
- angielski: (1.1) of age
- białoruski: (1.1) паўналетні
- bośniacki: (1.1) punoljetan
- bułgarski: (1.1) пълнолетен
- chorwacki: (1.1) punoljetan
- czeski: (1.1) plnoletý
- duński: (1.1) myndig
- esperanto: (1.1) plenaĝa; (2.1) plenaĝulo
- fiński: (1.1) täysi-ikäinen
- hiszpański: (1.1) mayor de edad
- macedoński: (1.1) полнолетен; (2.1) полнолетник
- nowogrecki: (1.1) ενήλικος
- rosyjski: (1.1) совершеннолетний
- serbski: (1.1) пунолетан
- słowacki: (1.1) plnoletý
- słoweński: (1.1) polnoleten; (2.1) polnoletnik
- szwedzki: (1.1) myndig
- ukraiński: (1.1) повнолітній
- węgierski: (1.1) nagykorú; (2.1) nagykorú
- wilamowski: (1.1) grujeriḱ, fułłjeriḱ, fułłjerik
źródła: