piechur – Wikisłownik, wolny słownik wielojęzyczny (original) (raw)

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego

piechurzy (1.1)

wymowa:

ⓘ

znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

(1.1) osoba chodząca pieszo

(1.2) wojsk. żołnierz piechoty

odmiana:

(1.1)

przykłady:

(1.1) 19 września o godz. 19 na Rynku Głównym w Krakowie rozpocznie się kolejny marszon. Tym razem piechurzy będą musieli przejść około 100 km […][1].

(1.2) Bruzdami szarych ziemniaczysk wracały gęsiego drużyny piechurów. Karabiny nieśli niedbale na ramionach jak kosy[2].

(1.2) Celny ogień z daleka na pewno zepchnął część piechurów w głąb okopów: tych mniej odważnych, trzeźwiej myślących, rannych czy oszołomionych zbyt bliskimi wybuchami[3].

składnia:

kolokacje:

synonimy:

antonimy:

hiperonimy:

(1.2) żołnierz

hiponimy:

holonimy:

(1.2) oddział

meronimy:

wyrazy pokrewne:

przym. pieszy

rzecz. pieszy mos

związki frazeologiczne:

etymologia:

uwagi:

tłumaczenia:

• angielski: (1.2) infantryman
• bułgarski: (1.2) пехотинец m
• francuski: (1.2) fantassin m
• hiszpański: (1.1) peatón m; (1.2) infante m
• rosyjski: (1.2) пехоти́нец m

źródła:

1. ↑ Dziennik Polski, 2002-07-29, Narodowy Korpus Języka Polskiego.
2. ↑ Jan Józef Szczepański, Polska jesień, 1955, Narodowy Korpus Języka Polskiego.
3. ↑ Artur Baniewicz, Afrykanka, 2005, Narodowy Korpus Języka Polskiego.