pilny – Wikisłownik, wolny słownik wielojęzyczny (original) (raw)

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego

wymowa:

IPA: [ˈpʲilnɨ], AS: [pʹilny], zjawiska fonetyczne: zmięk. ⓘ

znaczenia:

przymiotnik

(1.1) gorliwie i rzetelnie coś wykonujący[1]

(1.2) wymagający pośpiechu, szybkiego działania[1]

odmiana:

(1)

przykłady:

(1.1) Wyhaftowanie chusty na głowę, niezbędnej do stroju Lachów sądeckich, zabierało ponad 70 godzin pilnej pracy[2].

(1.2) Wieczorem ojciec z Piotrowskim i z Jurczenką wyjechali do Moskwy załatwić jakieś pilne sprawy związane z przeniesieniem[3].

składnia:

kolokacje:

(1.1) pilny uczeń

(1.2) pilne wezwanie • pilna praca do wykonania

synonimy:

(1.1) dbały, nienaganny, obowiązkowy, odpowiedzialny, poważny, przykładny, rzetelny, słowny, solenny, solidny, stateczny, sumienny, uczciwy, dokładny, gorliwy, skrupulatny, skrzętny, staranny, troskliwy, pracowity

(1.2) niezwłoczny, konieczny, bezzwłoczny, naglący, nagły, nie cierpiący zwłoki, palący

antonimy:

hiperonimy:

hiponimy:

holonimy:

meronimy:

wyrazy pokrewne:

rzecz. pilność ż

przysł. pilnie

związki frazeologiczne:

etymologia:

uwagi:

tłumaczenia:

• albański: (1.1) zellshëm; (1.2) urgjent
• angielski: (1.1) diligent, assiduous, o uczniu: studious; (1.2) urgent, pressing
• arabski: (1.2) ملح
• chiński standardowy: (1.2) 急 (jí)
• esperanto: (1.1) diligenta, penema; (1.2) urĝa
• kornijski: (1.2) ynniadow
• nowogrecki: (1.1) επιμελής; (1.2) επείγων
• rosyjski: (1.1) прилежный, старательный, усердный; (1.2) срочный
• szwedzki: (1.1) flitig, arbetsam, idog, trägen; (1.2) brådskande, bråd, angelägen
• ukraiński: (1.1) пильний; (1.2) терміновий
• wilamowski: (1.1) fłaeisiḱ, fłajsig
• wolof: (1.2) jàmp

źródła:

1. 1 2 Hasło „pilny” w: SJP.pl.
2. ↑ Aleksander Jackowski, Polska sztuka ludowa, 1974, Narodowy Korpus Języka Polskiego.
3. ↑ Jan Brzechwa, Gdy owoc dojrzewa, 1958, Narodowy Korpus Języka Polskiego.