pionek – Wikisłownik, wolny słownik wielojęzyczny (original) (raw)

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego

pionki (1.1)

pionki (1.2) w chińczyku

wymowa:

IPA: [ˈpʲjɔ̃nɛk], AS: [pʹi ̯õnek], zjawiska fonetyczne: zmięk.nazal.i → j

znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy lub męskorzeczowy

(1.1) szach. najsłabsza bierka; zob. też pion (szachy) w Wikipedii

(1.2) przedmiot przemieszczany na planszy w niektórych grach

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy lub męskozwierzęcy

(2.1) przen. ktoś nieważny, wykorzystywany przez innego człowieka i nieświadomie wypełniający jego wolę

odmiana:

(1.1-2)

(2.1)

przykłady:

(1.1) Zasady wykonywania ruchów pionkami znacznie się różnią od zasad dotyczących innych bierek szachowych.

(2.1) Byłam tylko pionkiem na ich szachownicy, nie wiedziałam, że robię coś złego.

składnia:

kolokacje:

synonimy:

(1.1) pion

(2.1) marionetka, płotka

antonimy:

hiperonimy:

(1.1) bierka

hiponimy:

holonimy:

meronimy:

wyrazy pokrewne:

przym. pionkowy

rzecz. pion mzw/mrz

związki frazeologiczne:

etymologia:

zdrobn. od: pol. pion

uwagi:

tłumaczenia:

źródła:

  1. 1 2 3 Hasło „pionek” w: Mieczysław Szymczak (red.), Słownik ortograficzny je̜zyka polskiego PWN wraz z zasadami pisowni i interpunkcji, Wydawnictwo Naukowe PWN, Warszawa 1996, ISBN 83-01-11882-2, s. 590.
  2. 1 2 publikacja w otwartym dostępie – możesz ją przeczytać Hasło „pionek” w: Wielki słownik języka polskiego, Instytut Języka Polskiego PAN.