plecy – Wikisłownik, wolny słownik wielojęzyczny (original) (raw)

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego

plecy (1.1)

plecy (1.2)

wymowa:

IPA: [ˈplɛt͡sɨ], AS: [plecy] ⓘ

znaczenia:

rzeczownik, rodzaj niemęskoosobowy, liczba mnoga

(1.1) anat. tylna część tułowia, od barków do pasa; zob. też plecy w Wikipedii

(1.2) tylna część ubrania okrywająca plecy (1.1)

(1.3) przen. pot. poparcie wpływowych osób

(1.4) gw. (Mazury i Warmia) pręt u kosy[1]

odmiana:

(1.1-3) blp,

przykłady:

(1.1) Oparłem się plecami o ścianę.

(1.1) Bolą mnie plecy.

(1.1) Poczułem ból w dolnej części pleców.

(1.1) Odwróciłem się do niego plecami w wyszedłem z pokoju.

(1.2) Prasując koszulę, wypaliłem dziurę na plecach.

(1.3) Kto jest pupilkiem szefa i ma plecy, dostaje wyższą premię.

(1.3) Ten człowiek dostał to stanowisko, bo ma mocne plecy.

składnia:

kolokacje:

synonimy:

(1.3) krysza

antonimy:

hiperonimy:

hiponimy:

holonimy:

(1.1) tułów

meronimy:

(1.1) kręgosłup, krzyż, łopatka

wyrazy pokrewne:

rzecz. plecak m, plecaczek m

zdrobn. plecki nmos

przym. plecowy, pleczysty

związki frazeologiczne:

chować się za plecami • gdzie plecy kończą swoją szlachetną nazwę • mieć mocne plecy • robić za plecami • wbić nóż w plecy

etymologia:

(1.1) stpol. plec, stpol. pleca lub stpol. pleco (rodzaj zmienny), (du plecy) → łopatka, bark, ramię; por. ros. плечо, białor. плячо → ramię, bark

(1.4) kalka z niem. Rücken[1]

uwagi:

tłumaczenia:

źródła:

  1. 1 2 Irmina Judycka, Typy zapożyczeń niemieckich w gwarach Warmii i Mazur, „Poradnik Językowy” nr 8/1954, s. 3.