pocisk – Wikisłownik, wolny słownik wielojęzyczny (original) (raw)

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego

pociski (1.1)

wymowa:

IPA: [ˈpɔt͡ɕisk], AS: [poćisk], zjawiska fonetyczne: zmięk. ⓘ

znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

(1.1) przedmiot miotany z broni miotającej lub wyrzutni mający razić cel lub wykonać inne zadanie, np. zadymić, oświetlić pole walki; zob. też pocisk w Wikipedii

odmiana:

(1.1)

przykłady:

(1.1) Pociski wylatywały z broni z dużą prędkością.

składnia:

kolokacje:

(1.1) pocisk rakietowy / strzelecki / artyleryjski / manewrujący

synonimy:

(1.1) peryfr. ołów

antonimy:

hiperonimy:

hiponimy:

(1.1) strzała, bełt, rakieta, torpeda

holonimy:

meronimy:

wyrazy pokrewne:

rzecz. ciskanie n, pociskanie n, ciśnięcie n

czas. ciskać ndk., pociskać ndk., pocisnąć dk., cisnąć ndk./dk.

przym. pociskowy

związki frazeologiczne:

etymologia:

uwagi:

(1.1) por. nabój • bomba

tłumaczenia:

• angielski: (1.1) missile, projectile, bullet
• arabski: (1.1) رصاص m, رصاصة ż
• białoruski: (1.1) снарад m
• duński: (1.1) projektil n
• esperanto: (1.1) kuglo, misilo
• francuski: (1.1) projectile m
• hiszpański: (1.1) proyectil m
• kataloński: (1.1) bala ż
• łaciński: (1.1) tēlum n, sagitta ż
• niemiecki: (1.1) Projektil n, Geschoss m
• nowogrecki: (1.1) βλήμα n
• rosyjski: (1.1) снаряд m
• szwedzki: (1.1) kula w
• tuvalu: (1.1) pulufana
• ukraiński: (1.1) снаряд m

źródła: