podstawa – Wikisłownik, wolny słownik wielojęzyczny (original) (raw)

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego

podstawa (1.1) kolumny

wymowa:

IPA: [pɔtˈstava], AS: [potstava], zjawiska fonetyczne: utr. dźw.

znaczenia:

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) to, na czym coś stoi

(1.2) pewna zasada, baza teoretyczna

(1.3) tylko w lm podstawyelementarna wiedza z danej dziedziny

odmiana:

(1.1-2)

(1.3) blp,

przykłady:

(1.1) Rzeźba stoi na marmurowej podstawie.

(1.2) Podstawą działania maszyny jest ruch obrotowy.

(1.3) Uczeń opanowuje podstawy matematyki.

składnia:

(1.1-2) podstawa czegoś / do czegoś[1]

(1.3) podstawa czegoś[1]

kolokacje:

podstawa prawnadawać podstawy do czegośna podstawie czegośbazować (opierać się) na czymś; budować, tworzyć od podstaw

synonimy:

(1.1) fundament, podparcie, podpora, podłoże

antonimy:

hiperonimy:

hiponimy:

holonimy:

meronimy:

wyrazy pokrewne:

rzecz. podstawek m, podstawowość ż

zdrobn. podstawka ż, podstaweczka ż

przym. podstawowy

przysł. podstawowo

związki frazeologiczne:

praca u podstaw

etymologia:

uwagi:

tłumaczenia:

źródła:

  1. 1 2 Andrzej Markowski, Jak dobrze mówić i pisać po polsku, Warszawa 2000.