potomek – Wikisłownik, wolny słownik wielojęzyczny (original) (raw)

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego

Język staroruski i jego potomki (2.1)

Słowo бобъ w języku staroruskim i jego potomki (2.2)

wymowa:

IPA: [pɔˈtɔ̃mɛk], AS: [potõmek], zjawiska fonetyczne: nazal. ⓘ

znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

(1.1) książk. dziecko (w stosunku do rodziców), także dalszy następca (wnuk, prawnuk)

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

(2.1) jęz. język, który w wyniku powolnych zmian, zastąpił język wcześniejszy, bez naruszania przekonania społeczeństwa, że mówi ciągle tym samym językiem

(2.2) jęz. słowo, forma lub fraza w jednym języku, która wywodzi się z odpowiednika w języku przodkowym

odmiana:

(1.1)

(2.1-2)

przykłady:

(1.1) Król martwił się brakiem męskiego potomka.

(2.1) Obecnie istnieje jeszcze prawdopodobny potomek języka albano-kaukaskiego – język udi, którym posługuje się ok. 8 tys. ludzi, głównie w Azerbejdżanie[1].

(2.1) Mówimy, że języki romańskie są potomkami języka łacińskiego, a jednocześnie przyjmujemy, że istnieje jeden tylko język helleński, tj. greka (współczesna)[2].

(2.2) Potomkami tego prasłowiańskiego przymiotnika są czasowniki LUBOWAĆ SIĘ (w czymś) i oczywiście LUBIĆ[3].

składnia:

kolokacje:

synonimy:

(1.1) żart. ablegierek, praw. zstępny, descendent

(2.1) kontynuant

(2.2) kontynuant

antonimy:

(1.1) przodek, antenat, ascendent

hiperonimy:

hiponimy:

holonimy:

(1.1) potomstwo, rodzina

meronimy:

wyrazy pokrewne:

rzecz. potomstwo n, potomność ż

forma żeńska potomkini ż

przym. potomny

związki frazeologiczne:

etymologia:

prasł. *potomъkъ

uwagi:

zob. też potomek w Wikicytatach

tłumaczenia:

• angielski: (1.1) descendant, offspring, scion; (2.1) descendant; (2.2) descendant
• arabski: (1.1) ابن, خلف, ولد, عقب
• białoruski: (1.1) нашчадак m
• bułgarski: (1.1) потомък m
• chiński standardowy: (1.1) 子 (zǐ)
• czeski: (1.1) potomek m
• esperanto: (1.1) posteulo, ido
• francuski: (1.1) descendant m
• hiszpański: (1.1) descendiente m, vástago m
• japoński: (1.1) 仔
• niderlandzki: (1.1) afstammeling m
• niemiecki: (1.1) Nachkomme m
• nowogrecki: (1.1) απόγονος m, τέκνον n
• pendżabski: (1.1) ਔਲਾਦ ż
• rosyjski: (1.1) потомок m, наследник m
• słowacki: (1.1) potomok m
• staro-cerkiewno-słowiański: (1.1) чѧдо n (čędo), сꙑнъ m (synŭ)
• szwedzki: (1.1) avkomling w

źródła:

1. ↑ Łukasz Byrsk, „Boskie” korzenie pisma w legendach ludów indoeuropejskich – wybrane przykłady. „Maska”, t. 14, Kraków 2012, ISSN 1898-5947, s. 67.
2. ↑ Kognitywne podstawy języka i językoznawstwa, Elżbieta Tabakowska (red.), Polskie Towarzystwo Autorów i Wydawców Prac Naukowych "Universitas", Kraków 2001, ISBN 83-7052-635-7, s. 310.
3. ↑ Narodowe Centrum Kultury, LUBY.

wymowa:

ⓘ

znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męski żywotny

(1.1) potomek

odmiana:

(1.1)

przykłady:

składnia:

kolokacje:

synonimy:

antonimy:

hiperonimy:

hiponimy:

holonimy:

meronimy:

wyrazy pokrewne:

rzecz. potomkyně, potomstvo

związki frazeologiczne:

etymologia:

uwagi:

źródła: