powieka – Wikisłownik, wolny słownik wielojęzyczny (original) (raw)

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego

powieka (1.1)

wymowa:

ⓘ, IPA: [pɔˈvʲjɛka], AS: [povʹi ̯eka], zjawiska fonetyczne: zmięk.• i → j

znaczenia:

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) anat. kosmet. kawałek skóry zakrywający oko; zob. też powieka w Wikipedii

odmiana:

(1.1)

przykłady:

(1.1) Odwlekał ten moment jak najdłużej, ale wreszcie z powrotem wysunął głowę ponad krawędź koca i podniósł powieki[1].

(1.1) Kobieta w płaszczu zapiętym pod szyję poinformowała później krewnych matematyka, iż już w pozycji leżącej, z powiekami zamkniętymi, wciąż ściskając parasol w kurczowo zaciśniętej dłoni, profesor wyszeptał sinymi wargami słowa, które mogły znaczyć "O, Polsko!" lub "Oj, Polacy!", ale sprawa pozostała nie wyjaśniona[2].

(1.1) Na koniec, po godzinie pisania podniósł twarz znad bibuły, spojrzał na szyby zalane deszczem i końcem długiego, kościstego palca powiódł po brzegu zaczerwienionej powieki[3].

składnia:

kolokacje:

(1.1) cień do powiek • malować powieki

synonimy:

antonimy:

hiperonimy:

hiponimy:

holonimy:

meronimy:

wyrazy pokrewne:

przym. powiekowy

związki frazeologiczne:

bez drgnienia powiek • spędzać sen z powiek • powieki ciążą • podpierać powieki zapałkami • zasypiać pod powieką • zamknąć powieki

etymologia:

uwagi:

(1.1) zobacz też: Indeks:Polski - Części ciała

tłumaczenia:

źródła:

  1. ↑ Włodzimierz Kowalewski, Bóg zapłacz!, 2000, Narodowy Korpus Języka Polskiego.
  2. ↑ Andrzej Szczypiorski, Początek, 1986, Narodowy Korpus Języka Polskiego.
  3. ↑ publikacja w otwartym dostępie – możesz ją przeczytać Rozdział IV w: Eliza Orzeszkowa, Zygmunt Ławicz i jego koledzy, S. Lewental, Warszawa 1886, s. 66-67.