profesor – Wikisłownik, wolny słownik wielojęzyczny (original) (raw)

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego

wymowa:

, IPA: [prɔˈfɛsɔr], AS: [profesor]

znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

(1.1) eduk. tytuł naukowy nadawany samodzielnym pracownikom naukowym; zob. też tytuł naukowy profesora w Wikipedii

(1.2) eduk. nazwa stanowiska pracy na uczelniach wyższych i w instytucjach naukowych; zob. też profesor w Wikipedii

(1.3) eduk. osoba, której nadano tytuł profesora (1.1)

(1.4) pot. eduk. grzecz. nauczyciel szkoły średniej, zwłaszcza liceum ogólnokształcącego

(1.5) eduk. tytuł honorowy zasłużonych nauczycieli szkolnictwa podstawowego, gimnazjalnego oraz ponadgimnazjalnego; zob. też profesor oświaty w Wikipedii

rzeczownik, rodzaj żeński

(2.1) eduk. uczona z tytułem naukowym profesora (1.1)

(2.2) eduk. kobieta zajmująca stanowisko profesora (1.2)

(2.3) pot. eduk. grzecz. nauczycielka szkoły średniej, zwłaszcza liceum ogólnokształcącego

(2.4) nauczycielka z tytułem honorowym profesora (1.4) oświaty

odmiana:

(1)

(2) według tabeli (1) lub nieodm.,

przykłady:

(1.1) We wtorek prezydent RP wręczył nominacje profesorskie 166 naukowcom, nadając im w ten sposób tytuły profesora.

(1.2) Uczelnia ogłosiła konkurs na stanowisko profesora nadzwyczajnego w dziedzinie nauk ekonomicznych w Katedrze Finansów.

(1.4) Panie profesorze, proszę nam dzisiaj nie robić klasówki!

(1.4) Nasz profesor od gegry to straszna żyła.

(1.5) Tytuł honorowy profesora oświaty jest od roku 2008 nadawany wybitnym nauczycielom dyplomowanym.

składnia:

kolokacje:

(1.1) profesor tytularny • profesor belwederskiSzanowni Profesorowie! • Dostojni Profesorowie!

(1.2) profesor uczelniany

(1.4) panie profesorze! • pani profesor!

(1.5) profesor oświaty

synonimy:

(1.4) nauczyciel, pot. przest. psor

(2.3) profesorka, pot. przest. psorka

antonimy:

hiperonimy:

hiponimy:

holonimy:

meronimy:

wyrazy pokrewne:

rzecz. profesura ż, profesorka ż, profesorowa ż, profesorstwo n

przym. profesorski

przysł. profesorsko

skr. prof.

związki frazeologiczne:

profesor nadzwyczajnyprofesor zwyczajnyprofesor emeritusprofesor wizytującyprofesor oświaty

etymologia:

łac. professornauczyciel, retor

uwagi:

Forma „profesorowie” jest używana w sytuacjach bardziej uroczystych

tłumaczenia:

źródła:

zapisy w ortografiach alternatywnych:

wymowa:

znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męski

(1.1) profesor

odmiana:

przykłady:

składnia:

kolokacje:

synonimy:

antonimy:

hiperonimy:

hiponimy:

holonimy:

meronimy:

wyrazy pokrewne:

związki frazeologiczne:

etymologia:

uwagi:

źródła:

Hasło zaimportowane automatycznie – nie zostało zweryfikowane w wiarygodnych słownikach. Jeśli znasz chorwacki, kliknij na Edytuj, dokonaj ewentualnych korekt i usuń niniejszy komunikat. Dziękujemy! Listę innych niesprawdzonych haseł w tym języku można znaleźć pod tym linkiem.

wymowa:

znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męski żywotny

(1.1) profesor

odmiana:

(1.1)

przykłady:

składnia:

kolokacje:

synonimy:

antonimy:

hiperonimy:

hiponimy:

holonimy:

meronimy:

wyrazy pokrewne:

związki frazeologiczne:

etymologia:

uwagi:

źródła:

wymowa:

znaczenia:

_morfem

(1.1) profesor, profesorski

odmiana:

przykłady:

składnia:

kolokacje:

synonimy:

antonimy:

hiperonimy:

hiponimy:

holonimy:

meronimy:

wyrazy pochodne:

rzecz. profesoro, profesoreco, profesorino, geprofesoroj

przym. profesora

związki frazeologiczne:

etymologia:

uwagi:

źródła:

wymowa:

znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męski

(1.1) nauczyciel

(1.2) profesor

odmiana:

przykłady:

składnia:

kolokacje:

synonimy:

antonimy:

hiperonimy:

hiponimy:

holonimy:

meronimy:

wyrazy pokrewne:

związki frazeologiczne:

etymologia:

uwagi:

źródła:

Hasło zaimportowane automatycznie – nie zostało zweryfikowane w wiarygodnych słownikach. Jeśli znasz galicyjski, kliknij na Edytuj, dokonaj ewentualnych korekt i usuń niniejszy komunikat. Dziękujemy! Listę innych niesprawdzonych haseł w tym języku można znaleźć pod tym linkiem.

wymowa:

IPA: [pɾo.fe.ˈsoɾ]

znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męski

(1.1) profesor

odmiana:

(1.1) lm profesores

przykłady:

składnia:

kolokacje:

synonimy:

antonimy:

hiperonimy:

hiponimy:

holonimy:

meronimy:

wyrazy pokrewne:

rzecz. profesora ż, profesorado m, profe m/ż, profa ż, profesión ż

czas. profesar

przym. profesoral

związki frazeologiczne:

etymologia:

łac. professor, professōris

uwagi:

źródła:

wymowa:

IPA: [pro.fe.ˈsor]

znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męski

(1.1) profesor

odmiana:

przykłady:

składnia:

kolokacje:

synonimy:

antonimy:

hiperonimy:

hiponimy:

holonimy:

meronimy:

wyrazy pokrewne:

związki frazeologiczne:

etymologia:

uwagi:

źródła:

Hasło zaimportowane automatycznie – nie zostało zweryfikowane w wiarygodnych słownikach. Jeśli znasz rumuński, kliknij na Edytuj, dokonaj ewentualnych korekt i usuń niniejszy komunikat. Dziękujemy! Listę innych niesprawdzonych haseł w tym języku można znaleźć pod tym linkiem.

zapisy w ortografiach alternatywnych:

професор

wymowa:

znaczenia:

rzeczownik

(1.1) profesor

odmiana:

(1.1) lm profesoris

przykłady:

składnia:

kolokacje:

synonimy:

antonimy:

hiperonimy:

hiponimy:

holonimy:

meronimy:

wyrazy pokrewne:

związki frazeologiczne:

etymologia:

uwagi:

źródła:

wymowa:

znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męski

(1.1) profesor

(1.2) nauczyciel

odmiana:

przykłady:

składnia:

kolokacje:

synonimy:

antonimy:

hiperonimy:

hiponimy:

holonimy:

meronimy:

wyrazy pokrewne:

związki frazeologiczne:

etymologia:

uwagi:

źródła:

profesor (1.3)

zapisy w ortografiach alternatywnych:

professör

wymowa:

znaczenia:

(1.1) eduk. nauk. profesor (stopień naukowy)[1]

(1.2) eduk. profesor (osoba)[1]

(1.3) eduk. pot. profesor (nauczyciel)[1]

odmiana:

przykłady:

składnia:

kolokacje:

synonimy:

antonimy:

hiperonimy:

hiponimy:

holonimy:

meronimy:

wyrazy pokrewne:

rzecz.

forma żeńska profesoryn ż

związki frazeologiczne:

etymologia:

por. niem. Professor

uwagi:

źródła:

  1. 1 2 3 publikacja w otwartym dostępie – możesz ją przeczytać Słownik języka wilamowskiego w: Józef Gara, Zbiór wierszy o wilamowskich obrzędach i obyczajach oraz Słownik języka wilamowskiego, Stowarzyszenie Na Rzecz Zachowania Dziedzictwa Kulturowego Miasta Wilamowice „Wilamowianie”, Bielsko-Biała 2004, ISBN 83-914917-8-1.